Uzasadnienie
W dniu 25 lutego 2008 r. "T." Sp. z o.o. w W. wniosły skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 stycznia 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Skarga ta została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika - radcę prawnego K. C..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z at. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie natomiast z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 29 maja 2007 r., Dyrektor Izby Skarbowej wznowił postępowanie zakończone własną decyzją z dnia 11 maja 2004 r. uchylającą w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 28 czerwca 2003 r., którą określono stronie skarżącej zobowiązanie podatkowe w tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok podatkowy trwający od 11 grudnia 2000 r. do 31 grudnia 2001 r. w wysokości 204 241 zł oraz umarzającą postępowanie w sprawie. Następnie decyzją z dnia 30 października 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej na podstawie art. 240 §1 pkt 5 i art. 245§1 pkt 1 Ordynacji podatkowej uchylił w całości własną decyzję z dnia 11 maja 2004 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej i określił zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od 11 grudnia 2000 r. do 31 grudnia 2001 r. w wysokości 84 242 zł. Decyzja ta została utrzymana w mocy zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 stycznia 2008 r.
Wpis od skargi w niniejszej sprawie ustala się zatem zgodnie z treścią § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Przepis ten stanowi, iż "Wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł". W trybie wznowienia postępowania organ podatkowy wydaje następujące decyzje (art. 245§1 O.p.):
- 1) uchyla w całości lub w części decyzję dotychczasową, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p., i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy lub umarza postępowanie w sprawie;
- 2) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli nie stwierdzi istnienia przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p.;
- 3) odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej w całości lub w części, jeżeli stwierdzi istnienie przesłanek określonych w art. 240 § 1 O.p., lecz:
- a) w wyniku uchylenia mogłaby zostać wydana wyłącznie decyzja rozstrzygająca istotę sprawy tak jak decyzja dotychczasowa albo
- b) wydanie nowej decyzji orzekającej co do istoty sprawy nie mogłoby nastąpić z uwagi na upływ terminów przewidzianych w art. 68 lub art. 70 O.p.
Celem regulacji zawartej w §2 ust. 5 powołanego wyżej rozporządzenia jest usprawnienie postępowania oraz zapobieżenie sytuacji, w której strona zmuszona byłaby do ponownego ponoszenia kosztów postępowania w pełnej wysokości. W związku z tym w w/w kategoriach spraw skarga wnoszona do sądu administracyjnego podlega opłacie stałej niezależnie od przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji. Jeżeli tylko zapadło ono w trybie wznowienia postępowania administracyjnego to ma do niego zastosowanie wpis stały określony w §2 ust. 5 powołanego wyżej rozporządzenia, nawet jeżeli zaskarżone rozstrzygnięcie dotyczyło istoty sprawy podatkowej.
Ponieważ nie ulega wątpliwości, iż w/w decyzja z dnia 30 października 2007 r. i utrzymująca ją następnie w mocy decyzja z dnia 21 stycznia 2008 r. zostały wydane w trybie wznowienia postępowania, to pełnomocnik skarżącego - radca prawny powinien bez wezwania uiścić wpis stały od skargi w wysokości 200 zł (art. 231 zd. drugie p.p.s.a. i § 2 ust. 5 w/w rozporządzenia).
Wnoszący skargę pełnomocnik wpisu stałego w podanej wyżej kwocie nie uiścił.
W tej sytuacji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 221 p.p.s.a.