Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi J.W., na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 czerwca 2015 r., znak [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2015, którą Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wyrokiem z dnia 29 lutego 2016r.
W dniu 9 marca 2016 r. pełnomocnik z urzędu skarżącego wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wskazał, że kontakt ze skarżącym był utrudniony, zaś sam J.W.podjął próbę kontaktu telefonicznego dopiero w dniu 8 marca 2016r., a zatem dzień po upływie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm., powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w myśl art. 87 § 2 p.p.s.a., na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
W ocenie Sądu okoliczności sprawy nie uzasadniają przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu. Brak winy w uchybieniu terminu winien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 marca 2014r., sygn. akt I OZ 218/14, Lex Omega nr 1446607). W przypadku występowania w procesie za pośrednictwem pełnomocnika, ryzyko negatywnych skutków zachowań pełnomocnika ponosi mocodawca (tak np. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 20 grudnia 2012r., sygn. akt II FZ 993/12, Lex Omega nr 1240585; z dnia 16 października 2012r., sygn. akt II OZ 895/12, Lex Omega nr 1252299 oraz z dnia 17 maja 2012r., sygn. akt I OZ 339/12, Lex Omega nr 1336492).
Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Brak kontaktu ze skarżącym nie stanowił więc przeszkody dla złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, tym bardziej, że taki wniosek mógł być złożony z ostrożności procesowej. Pełnomocnik z urzędu winien bowiem – w braku wyraźnego wyartykułowania przez skarżącego odmiennego stanowiska – zakładać, że strona przez niego reprezentowana będzie chciała kwestionować wyrok, który skargi nie uwzględnia albo przynajmniej zwrócić się do pełnomocnika o przeanalizowanie możliwości jego zaskarżenia; w obu wypadkach wystąpienie o sporządzenie uzasadnienia jest czynnością niezbędną.
Wniosek oparty na takich podstawach nie mógł zostać uwzględniony, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 86 § 1 p.p.s.a.