Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] 2001 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] 2001 r. nr [...] ustalającą podatek od nieruchomości za okres od 01.01.2001 r. do 31.12.2001 r. w kwocie [...] zł płatny w 4 równych ratach po [...] zł każda w terminach do 2001 r., do [...].2001 r., [...].2001 r. oraz do [...].2001 r., w oparciu o iloczyn powierzchni budynków związanych z działalnością gospodarczą wynoszącej [...] metrów kwadratowych i stawki podatku za 1 metr kwadratowy ([...]zł) oraz iloczynu powierzchni gruntów związanych z działalnością gospodarczą w wielkości [...] metrów kwadratowych i stawki podatku za 1 metr kwadratowy w wysokości [...] zł.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył H. K. wnosząc o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2001 r. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów prawa, gdyż Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie dopuściło go do udziału w postępowaniu jako strony. Ponadto wskazał, iż uzasadnienie decyzji nie odpowiada rzeczywistości. Skarżący podniósł także, że nieruchomość wyszczególniona w nakazie płatniczym nr [...] jest własnością prywatną i nie jest związana z działalnością gospodarczą. Wskutek błędnych ustaleń organu podatkowego został naliczony wyższy podatek.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna podtrzymała swoje stanowisko i wniosła o jej oddalenie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uważa, że prawidłowo przeprowadziło postępowanie w przedmiotowej sprawie. Przepis art. 229 ustawy Ordynacja podatkowa stanowi podstawową regulację dotyczącą postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez organ odwoławczy. Z treści cyt. przepisu wynika, że organ odwoławczy nie prowadzi postępowania wyjaśniającego od początku, ale prowadzi tylko dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia już zebranych materiałów i dowodów w sprawie. Kolegium rozstrzygnęło przedmiotową sprawę w oparciu o zebrany przez organ l instancji materiał dowodowy. Przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie było bowiem prawidłowe, zgodne ze stanem faktycznym sprawy i nie wymagało uzupełnienia.
W swoim odwołaniu H. K. nie żądał przeprowadzenia rozprawy ani dodatkowego postępowania w celu uzupełnienia dowodów, dlatego też Kolegium nie wzywało skarżącego do stawienia się w siedzibie Kolegium.
Równocześnie Kolegium wskazało, iż skarżący wiedział o toczącym się postępowaniu odwoławczym, które sam zainicjował złożeniem odwołania, mógł więc składać wnioski dowodowe i zapoznać się z aktami w każdym czasie. Odnosząc się do kolejnych zarzutów H. K., dotyczących nieruchomości związanej z prowadzoną działalnością gospodarczą stwierdzono, że kwestia ta została wyjaśniona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kolegium podtrzymało swoje stanowisko w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Z ewidencji gruntów i budynków wynika, że w skład nieruchomości będącej przedmiotem opodatkowania poza użytkami kopalnymi, gruntami zakrzewionymi, terenami mieszkaniowymi, nieużytkami, drogami, wchodzą również użytki rolne, pastwiska, grunty leśne i lasy.
Przepis zaś art. 2 ust. 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zawiera podstawową zasadę określenia jakie nieruchomości gruntowe podlegają przepisom tej ustawy. A więc podatkiem od nieruchomości nie objęte są: grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych lub lasy, z wyjątkiem zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.
Natomiast zgodnie z przepisem art. 1a ust. 1 pkt 3 w/w ustawy za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się takie, które pozostają w posiadaniu przedsiębiorcy.
Jednak podkreślić należy w tym miejscu, że samo posiadanie przez przedsiębiorcę gruntu nie przesądza jeszcze o opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości z zastosowaniem stawki od gruntów związanych z działalnością gospodarczą.
Organ podatkowy powinien był przeprowadzić w pierwszym rzędzie postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia, czy grunt podlega podatkowi rolnemu lub leśnemu, a dalej, czy jeśli nawet któremuś z tych podatków podlega, to czy jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą inną niż rolnicza lub leśna (uchwała NSA z dn. 2.04.2001, sygn. FPK 3/00). Z akt sprawy bowiem nie wynika, że użytki rolne czy leśne są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. W tym celu organ l instancji mógł przeprowadzić na przykład oględziny w celu określenia, czy faktycznie na przedmiotowych gruntach prowadzona jest działalność gospodarcza inna niż rolnicza czy leśna. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Rozpoznając sprawę oparto się na art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późniejszymi zmianami) stanowiącym, że sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.