Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek A. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia 29.06.2010r. nr [...], w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów lub nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004r.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach", akt o sygn. I SA/Kr 933 - 956/10 oraz nadesłanych dokumentów A. W. z powodu strat finansowych zakończył swoją działalność gospodarczą prowadzoną pod firmą F.H. "O". Następnie stał się wspólnikiem "O" A. W., Z. K. Sp. j., w której ma 20% udziałów. Kryzys gospodarczy spowodował jednak, iż firma nie osiąga zysków. Bilans aktualny spółki za okres od 01.01.2010r. do 13.09.2010r. przyjmuje wartość ujemną – 160 624,59 zł. Spłaca ona obecnie głównie zobowiązania podatkowe i to z opóźnieniem, wobec ZUS ma zadłużenie a jej straty sięgają 70 000 zł. Z tytułu posiadanych w spółce udziałów A. W. w 2009r. poniósł stratę w wysokości 5 071,94 zł. przy przychodzie na poziomie 209 037,17 zł. W miesiącu maju 2010r. strata wyniosła 16 142,25 zł. przy przychodzie wynoszącym 59 108,32 zł. A. W. od 2002r. pozostaje z żoną w rozdzielności majątkowej.
Żona mieszka osobno i sama zajmuję się dwójką dzieci – córką lat 22 i synem lat 14. Wnioskodawca mieszka z rodzicami żony, którzy pomagają mu w realizowaniu podstawowych potrzeb życiowych – zapewniają mu m.in. wyżywienie. Strona skarżąca nie posiada oszczędności ani nieruchomości a jej osobiste konto bankowe zostało zajęte.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz. 1270 z p. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3). Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Taki wniosek zgodnie z art. 245 §3 w/w ustawy objęty jest definicją prawa pomocy w zakresie częściowym. Przesłanką wymagającą oceny jest więc fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Obecna sytuacja A. W. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych bez pogorszenia warunków bytowych. Podkreślić bowiem trzeba, iż łączna suma wpisów w sprawach o sygn. akt I SA/Kr 1317-18/10 wynosi 21 662 zł. Kwota ta przekracza możliwości płatnicze strony skarżącej, która na razie prowadzi deficytową działalność w ramach spółki jawnej, utrzymuje się dzięki pomocy rodziców żony i nie posiada żadnych oszczędności czy przedmiotów wartościowych.
Stąd też, zdaniem orzecznika poniesienie kosztów sądowych przez A. W., nie jest praktycznie możliwe, zważywszy zwłaszcza ich wysokość. Figurowanie natomiast strony skarżącej w rejestrze Biura Informacji Kredytowej odbiera jej szansę zaciągnięcia pożyczki czy kredytu na uiszczenie tych kosztów. Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku strony skarżącej. W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§3, art. 246§1 pkt.
2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) orzeczono jak w sentencji.