Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęły do przedmiotowej sprawy dwa wnioski A. P. o przyznanie prawa pomocy.
Jeden (data wpływu 25.01.2008r.) w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, drugi (data wpływu 14.02.2008r) w zakresie ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego i zwolnienia od kosztów sądowych. Oba formularze wypełnione były w sposób identyczny tz. zawierały te same dane i informacje.
Ze względu na stadium postępowania sądowoadministracyjnego tj. wydanie wyroku oddalającego skargę przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjąć należało, iż wnioski te trzeba potraktować jako jedno żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika. Samo przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych w oparciu o pierwszy wniosek niewiele dawałoby stronie chcącej kontroli zapadłego wyroku. Weryfikacja taka możliwa jest bowiem poprzez złożenie skargi kasacyjnej a ta sporządzona winna być, co do zasady, przez fachowego pełnomocnika. Stąd też, biorąc pod uwagę ekonomię procesową, przyjęcie, iż stronie chodzi w rzeczywistości o jedno żądanie ale dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika, jest w tych okolicznościach zasadne.
Jak wynika z uzasadnienia wniosku, zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz dołączonych dokumentów
A. P. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.
Jedynym jego źródłem dochodu jest renta w wysokości 533,87 zł. (netto).
Miesięcznie na zakup leków wydaje kwotę 160 zł., na opłatę rachunków za energię elektryczną, wodę, gaz sumę ok. 220-240 zł. Pozostałe środki przeznacza na zakup żywności.
A. P. jest właścicielem nieruchomości o pow. 220 m2 i mieszkania o pow. 76 m2. Nie posiada natomiast żadnych oszczędności czy przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem orzekającego na uwzględnienie.
Przyznanie prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja A. P. nie daje zdaniem orzekającego możliwości poniesienia przez niego kosztów sądowych i kosztów wynagrodzenia pełnomocnika. Uzyskuje on niską rentę, która z trudem wystarcza mu na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Po opłaceniu świadczeń i wykupieniu leków na wyżywienie pozostaje mu suma ok. 133,87 - 153,87 zł. Stąd też konieczność uiszczenia kosztów sądowych i opłacenia pełnomocnika spowodowałaby zagrożenie egzystencji strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku A. P. zwalniając go od kosztów sądowych i ustanawiając dla niego radcę prawnego.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§3, art. 246§1 pkt.1 w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.