Uzasadnienie
Skarżący – W.G. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 maja 2011 r. nr [...]. Wniosek na wezwanie Sądu został złożony na urzędowym formularzu PPF, przy czym zawierał on jedynie kserokopię podpisu skarżącego a ponadto wniosek swoim zakresem obejmował toczące się przed tutejszym Sądem sprawy o sygnaturach akt - I SA/Kr 1337- I SA/Kr 1348/13.
Na wezwanie Sąd z dnia 8 października 2013 r. o podpisanie ww. wniosku oraz przesłanie oddzielnych wniosków do każdej z wymienionych spraw, skarżący przesłał ponownie wniosek z kserokopią podpisu, obejmujący zakresem sprawy o wyżej wskazanych sygnaturach.
Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. I SA/Kr 1337/13 Referendarz przy tutejszym Sądzie pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania.
W sprzeciwie od tego postanowienia skarżący zarzucił, że zostało ono wydane "przy nieprawidłowej ocenie akt sprawy" i wniósł o ponowne rozpoznanie wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjni w Krakowie zważył co następuje
Wniosek o przyznanie prawa pomocy jest pismem strony w postępowaniu sądowym, wobec czego powinien spełniać warunki formalne przewidziane dla takich pism. Zgodnie zaś z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jednolity Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpisem strony jest podpis w rozumieniu art. 78 ustawy Kodeks cywilny, który operuje pojęciem własnoręcznego podpisu (wyrok NSA z 10 listopada 2006 r., II FSK 1144/05, publ. Legalis).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że na ostatniej stronie ponownie przesłanego urzędowego formularza wniosku widnieje podpisy skarżącego, jednak nie jest on własnoręcznie sporządzony, lecz mechanicznie odtworzony za pomocą kserokopiarki, a zatem nie spełnia wymogu wskazanego w art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący nie podpisał zatem w wyznaczonym terminie wniosku i tym samym nie uzupełnili jego braków formalnych.
Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego braków strona nie uzupełniła w terminie, postawia się bez rozpoznania.
Mając na względzie powyższe, wobec nieuzupełnienia przez skarżącego braków formalnych wniosku, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanego powyżej przepisu.