Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 14 listopada 2007 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia został skutecznie doręczony skarżącej w dniu 23 listopada 2007 r. W dniu 1 grudnia 2007 r. (data stempla pocztowego) do tut. Sądu wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu i jednocześnie strona uiściła należny wpis.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87§1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§4).
W związku z tym w omawianej sprawie termin do uiszczenia wpisu od skargi mógłby zostać przywrócony tylko w razie wykazania, że skarżąca nie uiściła go w terminie bez swojej winy. Warunek ten nie został jednak spełniony. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu tej czynności (por. wyr. NSA z dnia 11 lutego 2003 r., II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego dbającego o swoje interesy. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała, iż podjęła działania (wszelkie możliwe w danej sytuacji) mające na celu zabezpieczenie się w dotrzymaniu terminu.
Lakoniczne stwierdzenie zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, iż trudna sytuacja rodzinna w jakiej się znalazła, skutkująca jednodniowym spóźnieniem w dokonaniu wpłaty, nie spełnia warunku uprawdopodobnienia okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86§1 p.p.s.a., który przewiduje także możliwość wydania na posiedzeniu niejawnym postanowienia o odmowie przywrócenia terminu.