Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargi Przedsiębiorstwa J. Sp. z o.o. w J. i W. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 9 maja 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za wrzesień 2006 r.
W dniu 18 stycznia 2012 r. skarżący W.G. reprezentowany przez adwokata, złożył od ww. postanowienia skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Następnie postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r., sygn. akt I GZ 33/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie w przedmiocie przyznania prawa pomocy.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 14 czerwca 2013 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 19 czerwca 2013 r. (dowód doręczenia w aktach sprawy – k. 120). Do dnia wydania niniejszego postanowienia nie uiszczono jednak wymaganego wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 199 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: p.p.s.a) strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (w tym skargę kasacyjną wniesioną w niniejszej sprawie – art. 230 p.p.s.a.). Zaś stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Ponieważ skarga kasacyjna nie została opłacona, a skarżący nie korzysta w niniejszej sprawie z prawa pomocy, w trybie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wymaganego wpisu w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia skargi kasacyjnej. Wykazany brak fiskalny skargi kasacyjnej nie został jednak usunięty w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na powyższe, na zasadzie art. 220 § 3 p.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.