Uzasadnienie
Postanowieniem Starszego Referendarza Sądowego WSA w Krakowie z dnia 15 marca 2018 r. skarżącemu J. P. - K. zostało przyznane prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2018 r. nr [...] wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. N., a następnie zarządzeniem o zmianie pełnomocnika z dnia 12 czerwca 2018 r. w jego miejsce wyznaczył adw. A. K. - R..
W piśmie procesowym z dnia 2 sierpnia 2018 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, wyznaczona Pani Mecenas zawarła wniosek przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości, ani w części. Na rozprawie w dniu 9 sierpnia 2018 r. adwokat A. K. – R. wniosła i wywiodła jak w skardze.
Wyrokiem z dnia 9 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę oddalił.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit "a" w zw. z § 8 pkt 2 w/w rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna przy wartości przedmiotu sprawy w przedziale 500 zł do 1.500 zł wynosi 180 zł.
W myśl § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę tę należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług, która w niniejszej sprawie wynosi 41,40 zł (180 zł x 23% = 41,40 zł). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.