Uzasadnienie
I S.A./Kr 1385/06
S. H. i J. H. zwrócili się do Dyrektora Izby Skarbowej o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] marca 2006 r. Nr [...], [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002 r w kwocie 13.117 zł. argumentując go brakiem środków finansowych na zapłatę należności z nich wynikających jak i powstaniem sytuacji która doprowadzi do zwolnienia zatrudnionych pracowników oraz likwidacją prowadzonej działalności gospodarczej.
Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z dnia[...] maja 2005 r odmówił wstrzymania wykonania decyzji z uwagi na brak przesłanek z art. 224 par 2 Ordynacji podatkowej.
W uzasadnieniu postanowienia przytoczono argumentację skarżących jaka legła u podstaw złożonego wniosku a nadto treść złożonych oświadczeń podatników obrazujących ich sytuację majątkową wiążącą się głównie z prowadzoną działalnością gospodarczą.
Analizując te dane jak i akta sprawy podatkowej, stwierdzono iż brak jest przesłanek do uwzględnienia złożonego wniosku, o których mowa w przepisie art. 224 par. 2 ustawy Ordynacja podatkowa.
Podkreślono jednocześnie, iż ważny interes podatnika to sytuacja wyjątkowa,gdy z powodu nadzwyczajnych okoliczności, podatnik nie jest w stanie uregulować zobowiązań podatkowych.
Skarżący złożyli zażalenie na to postanowienie a Dyrektor Izby Skarbowej uznając zarzuty w nim podniesione za nieuzasadnione, postanowieniem z dnia 13 czerwca 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.
J. H. i S. H. złożyli skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w której zarzucili:
rażące naruszenie przepisów art. 224 par 2 i par 3 Ordynacji podatkowej poprzez przyjęcie że nie zachodzą przesłanki uzasadniające uwzględnienie wniosku oraz nie uwzględnienie ważnego interesu stron postępowania, nie rozpoznanie istoty wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji,nie uwzględnienie żadnych faktycznych okoliczności przemawiających za jego pozytywnym rozstrzygnięciem.
Podnosząc powyższe zarzuty skarżący domagają się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenia na ich rzecz kosztów postępowania.
Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swe stanowisko dodając, że decyzja Dyrektora UKS z dnia 31 marca 2006 roku w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego o wstrzymanie, której wnieśli skarżący uległa wstrzymaniu z mocy prawa na podstawie art. 225 Ordynacji, nadto decyzja ta została wykonana.
W dniu bowiem 22 maja 2006 roku w toku postępowania egzekucyjnego dokonano zajęcia rachunku bankowego, natomiast 24 maja 2006 r. bank przekazał z zajętego rachunku na konto Urzędu Skarbowego Stare Miasto zgodnie z dyspozycją organu podatkowego 20.360,24 zł. Należność objęta powyższym tytułem została wyegzekwowana w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna
Zgodnie z treścią art. 224 par 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa / tekst jed. DZ.U. z 2005 r. Nr.8, poz.60 ze zm./ organ podatkowy z urzędu lub na wniosek strony wstrzymuje w drodze postanowienia wykonanie decyzji w całości lub części, w przypadku uzasadnionym ważnym interesem strony lub interesem publicznym.
Przesłanką zatem wstrzymania wykonania decyzji jest więc szczególnie ważny interes strony. Jest to kryterium ocenne, niezdefiniowane i decyduje o nim indywidualna sytuacja podatnika.
Orzeczenie w tym zakresie ma niewątpliwie charakter uznaniowy. Dokonana ocena materiału dowodowego nie przekraczała zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego granic swobodnego uznania organu podatkowego.
W niniejszej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej analizując przedstawioną sytuację podatnika wprawdzie ogólnikowo stwierdził brak spełnienia takiej przesłanki, gdyż nie zachodzą żadne wyjątkowe, nadzwyczajne okoliczności które uniemożliwiały by spełnienie zobowiązań podatkowych Jednakowoż należy mieć też na uwadze, że w chwili wydawania już zaskarżonego postanowienia w dniu 13 czerwca 2006 roku przedmiotowe decyzje zostały już wykonane, zatem żądanie wstrzymania ich wykonania było już bezprzedmiotowe.
Z tego już względu przyjąć należy iż postanowienie to nie naruszało prawa a skarga podatników nie mogła być uwzględniona.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ.U. Nr. 153, poz. 1270 ze zm. / orzekł jak w sentencji.
Na marginesie Sąd zauważa, iż mimo merytorycznego rozpoznania skargi w niniejszej sprawie wydaje się że prawidłowym jednak rozstrzygnięciem jakie winno było zapaść było jednak j ej odrzucenie, gdyż wydane przez organ podatkowy rozstrzygnięcie nie kończy postępowania podatkowego i nie rozstrzyga o istocie sprawy/ postanowienie NSA z 17 czerwca 1998 I S.A./Lu 1431/987.