Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 14 lutego 2008r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania E. M., Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z 27 listopada 2007r. nr [...]. Przedmiotem decyzji było ustalenie podatku od spadków i darowizn z tytułu nabycia spadku po D. J. B. w kwocie 13.174,00 zł.
Uzasadniając decyzję organ odwoławczy powołał się na ustalenia faktyczne z których wynika, ze postanowieniem Sądu Rejonowego w K. z 27 lutego 2007r. (sygn. akt: I Ns 1754/06/P) stwierdzono, że spadek po D. J. B. nabyły na podstawie ustawy córki J.B.-K. w ½ części i E. M. w ½ części. W dniu 13 kwietnia 2007r. podatniczka E. M. złożyła w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie o nabyciu własności rzeczy lub praw majątkowych (SD-Z1) ujawniające nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego w K. przy ul. C. oraz środków pieniężnych zgromadzonych w Banku BPH w K. W toku prowadzonego postępowania podatkowego ustalono, że wartość rynkowa masy spadkowej po zmarłej D. B. wynosi 418.364,00 zł na co strony postępowania wyraziły zgodę.
Odnosząc się do argumentów Skarżącej przedstawionych w odwołaniu w których zarzuciła naruszenie art. 3 ust. 1 i 2 ustawy z 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych poprzez niezastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, Dyrektor Izby Skarbowej podniósł, że dniem nabycia spadku był 18 maja 2006r. czyli dzień śmierci spadkodawczyni. Zgodnie z dyspozycją art. 5 ustawy z 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U Nr 222, poz. 1629) która weszła w życie 1 stycznia 2007r. oraz w zw z art. 3 ust. 1 do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2007r. stosuje się przepisy ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (tekst jedn.
Dz. U z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm. dalej u.p.s.d.) w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia noweli. Nadto przywołano treśćart.924 Kodeksu cywilnego z którego wynika, że spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy a zgodnie z art. 925 Kodeksu cywilnego nabycie spadku następuje z chwilą otwarcia spadku.
Z ostatecznym w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięciem organu odwoławczego nie zgodziła się Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Autorka skargi, występując o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego a w szczególności pominięcie wyjątku określonego w art. 3 ust. 2 ustawy nowelizującej. Skarżąca powołała się również na poglądy wyrażone w wyrokach WSA w Bydgoszczy z dnia 3 grudnia 2007r. sygn. akt: I SA/Bd 658/07, I SA/Bd 692/07 jak również znanych skarżącej tylko z mediów wyrakach WSA w Olsztynie, Poznaniu i Gliwicach.
Odpowiadając na skargę, organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wystąpił o jej oddalenie.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2008r. wydanym do sygn. akt: I SA/Kr 499/08 WSA w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe do czasu rozpoznania przez NSA skarg kasacyjnych od wyroków WSA w Krakowie w sprawach o sygn. akt: I SA/Kr 1065/07 i I SA/Kr 1506/07. Wyrokiem z dnia 26 sierpnia 2009r. (sygn. akt: II FSK 1506/08) i z dnia 6 stycznia 2010r. (sygn. akt: IIFSK 1276/08) NSA uchylił zaskarżone wyroki i oddalił skargi skutkiem czego, WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 26 sierpnia 2010r. podjął zawieszone postępowanie w niniejszej sprawie.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 27 października 2010r. pełnomocnik Skarżącej E. M. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art.60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej-p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę i cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi w niniejszej sprawie należy uznać za dopuszczalne, bowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej nieważnością.
Na skutek cofnięcia skargi przez stronę postępowanie stało się bezprzedmiotowe.
Z powyższych względów, na podstawie art.161§1 pkt 1 p.p.s.a., postępowanie wszczęte wniesieniem skargi podlega umorzeniu zatem orzeczono jak w sentencji.