Uzasadnienie
W skardze skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie S. F. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 lutego 2000r. nr.[...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia 5 listopada 1999r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 1999r.
Na rozprawie w dniu 3 marca 2010r. pełnomocnicy następcy prawnego skarżącego – A. G. oświadczyli, że uiściła ona podatek od nieruchomości za 1999r. w całości i w związku z tym cofają skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. konsekwencją skutecznego cofnięcia skargi przez skarżącego jest umorzenie postępowania w sprawie.
Sąd stwierdza, iż występujący w sprawie następca prawny skarżącego skutecznie wycofał wniesioną przez S. F. skargę. W konsekwencji Sąd zobligowany jest do umorzenia prowadzonego postępowania, żaden bowiem przepis nie uprawnia sądu administracyjnego do prowadzenia sprawy ze skargi zmarłej osoby wbrew woli jej następców prawnych. Wyjątek w tej mierze wprowadza cytowany już wyżej art. 60 zd. 3 p.p.s.a. ograniczający dopuszczalność uwzględnienia cofnięcia skargi jeżeli powodowałoby ono w efekcie obejście prawa lub utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że w rozpatrywanym przypadku nie zachodzą wskazane wyżej przesłanki. Przy dokonywaniu tej oceny Sąd miał na względzie przede wszystkim fakt uiszczenia należnego podatku przez A. G., która niechybnie zaakceptowała zapadłe rozstrzygnięcie, a w związku z tym brak jest wyraźnego interesu w kontynuowaniu zapoczątkowanego postępowania sądowego.
W tych warunkach wyartykułowana przez pełnomocników wola następcy prawnego nie może być bez wątpienia poczytywana jako działanie zmierzające do obejścia przepisów prawa. Sąd nie stwierdził też wady zaskarżonego aktu, która skutkowałaby jego nieważnością.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a. orzeczono o umorzeniu postępowania sądowego.