Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 26 kwietnia 2012 roku przyznane zostało skarżącej M. Ch. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata z urzędu. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie wyznaczył do przedmiotowej sprawy dla skarżącej pełnomocnika w osobie adw. dr B. J. – J. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącą w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a następnie sporządził i wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 września 2012 roku oddalającego skargę.
W dniu 21 lutego 2014 roku Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła adwokata z innej miejscowości do pełnienia czynności przed NSA. Wskazany w ten sposób został adwokat P. G. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w Warszawie Al. Solidarności 119/125 lok. 67.
W dniu 12 marca 2014 roku przed Naczelnym Sądem Administracyjnym odbyła się rozprawa, w której w charakterze pełnomocnika z urzędu M. Ch. wziął udział adwokat P. G.. Do protokołu rozprawy zgłoszony został wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II GSK 2012/12 oddalił skargę kasacyjną.
Pismem procesowym z dnia 14 sierpnia 2014 roku adwokat P. G.ponowił swój wniosek o przyznanie wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu jednocześnie oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone w całości, ani w części.
Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:
Z brzmienia art. 253 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wynika, że o wyznaczenie adwokata sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej. Jeśli adwokat ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, na wniosek ustanowionego adwokata, wyznaczy w razie potrzeby adwokata z innej miejscowości. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła do pełnienia czynności przed Naczelnym Sądem Administracyjnym adwokata P. G..
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Z treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" w/w rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej należy się pełnomocnikowi z urzędu za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wysokość stawki minimalnej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna stanowiąca podstawę obliczenia wysokości wynagrodzenia dla adwokata ustanowionego z urzędu wynosi zatem w niniejszej sprawie 240 zł (§ 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia).
Biorąc pod uwagę fakt, że adwokat P. G. został pełnomocnikiem M. Ch. po zakończeniu postępowania sądowego w pierwszej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji należy zastosować wyższy wskaźnik (75 %) wskazany w § 18 ust. 1 pkt 2 lit "c" cyt. rozporządzenia. Wynagrodzenie adwokata wynosi zatem 180 zł (75 % z 240 zł).
W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (180 zł x 23 % = 41,40 zł).
Mając powyższe na uwadze postanowiono jak w sentencji na mocy art. 250 w zw. z art. 253 oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.