Uzasadnienie
Pismem z dnia 12 września 2021 r. skarżąca A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r.
Jak wynika z akt sprawy, w wyniku rozpoznania wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia 7 września 2021 r., nr [...], ZUS utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia 17 marca 2021 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej p.p.s.a., jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa.
Z kolei art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3).
W przypadku decyzji ZUS dotyczących zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, zastosowanie mają dwie odrębne instytucje procesowe (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skarga na decyzję organu I instancji do sądu administracyjnego). Wybór jednej z tych instytucji, należy do strony postępowania. Jeżeli strona nie skorzysta z prawa zwrócenia się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy, może wnieść skargę na wydaną decyzję do sądu administracyjnego. Jeżeli natomiast strona złoży do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wydana decyzja podlega ponownej kontroli procesowej i merytorycznej przez ten ZUS i w takiej sytuacji zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlega decyzja wydana po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżąca wniosła skargę na decyzję ZUS z dnia 17 marca 2021 r., tj. na decyzję, od której został złożony wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, podczas gdy w tej sprawie w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy – została wydana decyzja z dnia 7 września 2021 r., utrzymująca w mocy ww. decyzję z dnia 17 marca 2021 r. I tylko ta decyzja mogła być przedmiotem skargi.
Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga bezpośrednio na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalna.
W powyższej sytuacji, Sąd zobowiązany jest zatem skargę odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.