Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego, decyzją z dnia [...]nr [...]ustalił układ ratalny skarżącej K. K. i rozłożył jej na 24 raty spłatę zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od spadku. W uzasadnieniu postanowienia podano, że skarżąca zwróciła się do Naczelnika Urzędu Skarbowego o rozłożenie na 38 rat zapłaty podatku od spadku w kwocie 3 801 zł, uzasadniając wniosek swoją trudną sytuacją materialną. Ponieważ podatek od spadków stanowi dochód gminy, Naczelnik Urzędu Skarbowego, zgodnie z istniejącym wymogiem, zwrócił się do Prezydenta Miasta o wyrażenie opinii w przedmiocie zastosowania wnioskowanej ulgi. Postanowieniem z dnia[...], Nr[...], Prezydent Miasta wyraził zgodę na spłatę przez skarżącą, podatku od spadku w kwocie 3 801 zł w 24 miesięcznych ratach. Pomimo prawidłowego pouczenia o środkach zaskarżenia, K.K. nie wniosła od tego postanowienia odwołania.
W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego skarżąca ponownie zwróciła się o umożliwienie jej spłaty przedmiotowego zobowiązania w mniejszych ratach z uwagi na trudną sytuację materialną i zdrowotną, uniemożliwiającą jej spłatę zobowiązania w wyznaczonych zaskarżoną decyzją ratach.
Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia[...]., Nr[...], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w zakresie podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, Naczelnik Urzędu Skarbowego zobligowany był zwrócić się do przewodniczącego właściwej jednostki samorządu terytorialnego o wydanie opinii w sprawie rozłożenia na raty istniejącego zobowiązania. Ponadto dodał, że organ pierwszej instancji zobowiązany był respektować stanowisko Prezydenta Miasta.
Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której w całości podtrzymała stanowisko zawarte w odwołaniu. Nadto w piśmie procesowym z dnia [...]skarżąca podniosła, że w czasie gdy w jej zastępstwie odebrano postanowienie Prezydenta Miasta, nie była w stanie pokierować swoim postępowaniem ze względu na nawrót objawów schizofrenii, na którą cierpi. Ponadto dodała, że przebywała wtedy w szpitalu, co uniemożliwiło jej złożenie w terminie zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje
Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie, z perspektywy skarżącej, spór sprowadzał się do ustaleń faktycznych, tj. zasadności rozstrzygnięcia, które nie uwzględniało jej wniosku o rozłożenie należności podatkowej na 38 rat. Zdaniem Sądu, zarzut nie uwzględnienia przez organy podatkowe ciężkiej sytuacji materialnej i zdrowotnej skarżącej jest na gruncie niniejszej sprawy bezprzedmiotowy.
Bezspornym jest, zobowiązanie skarżącej do uiszczenia podatku od spadku oraz fakt, że podatek ten w całości stanowi dochód właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Zgodnie z art. 67 a § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz.60 ze zm.) organ podatkowy na wniosek podatnika w przypadkach uzasadnionych ważnym Interem podatnika lub interesem publicznym może rozłożyć zapłatę podatku na raty. Jednakże przepisy ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2003r Nr 203, poz. 1966) przewidują specjalny rodzaj procedury w przypadku udzielana przez organy podatkowe ulg w spłacie podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego. Art. 18 cytowanej ustawy stanowi, że do udzielania ulg podatkowych, umarzania, rozkładania na raty i odraczania terminów płatności należności z tytułu podatków i opłat stanowiących dochody jednostek samorządu terytorialnego, a także zwalniania z obowiązku pobrania bądź ograniczenia poboru tych należności mają zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej.
Jednocześnie w przypadku pobieranych przez urząd skarbowy podatków i opłat stanowiących w całości dochody jednostek samorządu terytorialnego, naczelnik tego urzędu może umarzać, odraczać termin zapłaty lub rozkładać na raty należności oraz zwalniać płatnika z obowiązku pobrania bądź ograniczać pobór należności wyłącznie za zgodą przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego.
Z treści powyższego przepisu wynika, że zarówno Naczelnik Urzędu Skarbowego, jak i organ wyższej instancji były związane stanowiskiem wyrażonym przez przewodniczącego zarządu jednostki samorządu terytorialnego. Zarzuty skarżącej, dotyczące zasadności decyzji, powinny być przez nią podnoszone w zażaleniu na postanowienie Prezydenta Miasta. Z kolei brak możliwości wniesienia zażalenia w terminie, ze względu na stan zdrowia skarżącej, uprawniał ją do ubiegania się o przywrócenie uchybionego terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Organy podatkowe obu instancji nie miały prawnej możliwości aby uwzględnić prośbę skarżącej. Decyzja wydana niezgodnie z opinią organu gminy zawierałaby wadę prawną, skutkującą koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji. Na obecnym etapie postępowania, z uwagi na upływ terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Prezydenta, a także wniosku przywrócenie terminu do jego wniesienia, nie jest możliwa weryfikacja postanowienia Prezydenta Miasta, którym, jak wspomniano powyżej, organy podatkowe są związane.
Dlatego też orzekający Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza prawo materialne lub przepisy postępowania w stopniu mającym lub mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W związku z tym orzekający Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), oddalił skargę.