Uzasadnienie
Skarżąca K.W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2008 r., Nr [...] w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za grudzień 2007r.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 kwietnia 2010 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłkę zawierającą wezwanie zwrócono sądowi w dniu 18 maja 2010 r. z adnotacją, z której wynikało, że mimo dwukrotnej awizacji z powodu nieobecności adresata, skarżąca nie podjęła przesyłki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 65 § 1 i art. 69 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153 poz. 1270, z późn. zm. - dalej p.p.s.a.) Sąd dokonuje doręczeń przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy, w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie.
Stosownie natomiast do treści art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zgodnie z treścią § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi awizowano po raz pierwszy w dniu 30 kwietnia 2010 r. i złożono je na okres siedmiu dni w placówce pocztowej Poronin z adnotacją "adresat nieobecny". W dniu 10 maja 2010 r. przesyłkę awizowano powtórnie, a następnie odesłano ją nadawcy z adnotacją " zwrot nie podjęto w terminie".
Skoro zatem skarżąca przesyłki nie odebrała, należało uznać ją za doręczoną z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od daty pierwszego zawiadomienia tj. od dnia 30 kwietnia 2010 r. Doręczenie należy zatem uznać za dokonane z upływem dnia 14 maja 2010 r. W tej sytuacji termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 21 maja 2010 r. Skarżąca do dnia dzisiejszego nie usunęła braków formalnych skargi.
Jednocześnie zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie zaś z art. 215 cyt. ustawy w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty.
Przedmiot rozpoznawanej sprawy nie jest objęty wpisem stałym określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 03r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), a zatem wysokość wpisu stosunkowego zależy od wysokości należności pieniężnej dochodzonej przez skarżącego. Skarżąca nie wskazała w wyznaczonym terminie wartości przedmiotu zaskarżenia, a zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.