Uzasadnienie
G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismo zatytułowane "Skarga – Prośba". Wskazał w nim, że sprawa dotyczy postanowienia z 5 listopada 2019 r. oraz decyzji z 29 sierpnia 2019 r. W odpowiedzi na wezwanie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. do sprecyzowania, czy powyższe pismo zostało skierowanego do sądu jako skarga na postanowienie, czy decyzję, pismem z 2 stycznia 2020 r. G. G. wyjaśnił, że należy je traktować jako wniosek o umorzenie zaległości podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") sąd umarza postępowanie, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe.
Z treści pisma G. G. z 2 stycznia 2020 r. wynika, że złożył on wniosek, o którym jest mowa w art. 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.). Domaga się on bowiem, aby organ umorzył zaległości podatkowe określone w decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowe w K. z 31 października 2019 r. (nr [...]). Wyjaśnił przy tym, że pismo z 19 grudnia 2019 r. zatytułował jako "Skarga – Prośba", ponieważ nie zna Ordynacji podatkowej. Powyższe oznacza, że G. G. nie zaskarżył on ani postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z 5 listopada 2019 r., ani decyzji tego organu z 29 sierpnia 2019 r. Tym samym postępowanie okazało się bezprzedmiotowe, skoro G. G. nie domaga się od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, aby ten w ramach swoich kompetencji przeprowadził kontrolę wspomnianych aktów. W istocie rzeczy pismo to zostało skierowane do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. i zawiera wniosek o umorzenie zaległości podatkowej, tyle tylko, że zostało błędnie zatytułowane i zaadresowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
W świetle powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i art. 161 § 2 P.p.s.a.