Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek pełnomocnika A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, w sprawie skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] nr [...], w przedmiocie interpretacji przepisów co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych
Z uzasadnienia wniosku oraz zawartego w nim "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" wynika, iż A. S. przebywa poza granicami kraju, nie ma stałych źródeł dochodów, żadnych oszczędności, nieruchomości czy przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.
Zdaniem orzekającego wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r.
Nr 153, poz. 1270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
W przedmiotowej sprawie zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia mają dwie kwestie.
Po pierwsze analiza przesłanek przyznania prawa pomocy stronie skarżącej wymienionych w art. 246§1 w/w ustawy wskazuje, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Zdaniem orzekającego dane przedstawione we wniosku były niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych A. S. Stąd też pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do przedłożenia następujących dokumentów:
- - spisu miesięcznych wydatków związanych z bieżącymi potrzebami, popartego odpowiednimi rachunkami,
- - wyciągów z kont bankowych obejmujących operację z ostatnich trzech miesięcy,
- - zeznania podatkowego o wysokości osiągniętego przez A. S. dochodu w roku 2007,
- - oświadczenia określającego średnie miesięczne dochody,
Braki wniosku miały być uzupełnione w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Pełnomocnik strony skarżącej przesłał tylko kserokopię zeznania podatkowego (w jęz. angielskim) oraz pismo z dnia [...].07.2007r. zawierające pewne informacje dotyczące sytuacji A. S. Nie mogą być one jednak wykorzystane do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej z powodu braku ich autoryzacji przez samą stronę skarżącą. Ponadto nie nadesłane zostały wyciągi z kont bankowych, stanowiące istotny element oceny. Trudno zatem mówić o wykazaniu przez stronę skarżącą, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Po drugie natomiast "oświadczenie o stanie rodzinnym, majątku i dochodach " zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy (PPF) winno być podpisane przez stronę skarżącą – jako osobę bezpośrednio składającą oświadczenie wiedzy na temat faktów podlegających ocenie. Stąd też o ile podpis pełnomocnika pod wnioskiem o przyznanie prawa pomocy jest dopuszczalny to pod w/w oświadczeniem strony skarżącej niezbędny jest jej podpis a nie pełnomocnika.
Ten warunek nie został zachowany w niniejszym przypadku. W związku z tym pełnomocnik został również zobligowany do tego aby strona skarżąca złożyła swój podpis osobiście na formularzu o przyznanie prawa pomocy zawierającym jej oświadczenie wiedzy. Nie przyniosło to jednak pożądanego skutku.
W kontekście w/w okoliczności należy stwierdzić iż, strona skarżąca nie wykazała przesłanek warunkujących przyznanie jej prawa pomocy a brak jej osobistego podpisu pod oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach stworzył taką sytuację, iż nawet te skromne informacje zamieszczone w formularzu stały się bezwartościowe z punktu widzenia prawidłowej ich oceny.
Dane zawarte w piśmie przewodnim pełnomocnika, stanowiące niejako odpowiedź na wezwanie referendarza sądowego,nie mogą być również przedmiotem oceny Sądu, nie zostały one bowiem w żaden sposób potwierdzone przez stronę skarżącą (chociażby jej podpisem).
Warto na marginesie zwrócić uwagę na pewne nieścisłości pomiędzy informacjami zawartymi we wniosku o przyznanie prawa pomocy a pismem pełnomocnika z dnia [...].07.2008r. We wniosku zamieszona została informacja o braku stałego wynagrodzenia strony skarżącej, natomiast pełnomocnik w swoim piśmie podaje, iż A. S. zarabia miesięcznie 3000 dolarów brutto. Fakt ten nasuwa wątpliwości co do wiarygodności informacji przekazanych Sądowi, pomijając oczywiście ich wartość z punktu widzenia oceny sytuacji majątkowej strony skarżącej – co zostało już wyżej wspomniane. Dodać też wypada, iż nawet gdyby podane informacje były autoryzowane przez stronę skarżącą trudno byłoby uznać, iż poniesienie kosztów sądowych – które na obecnym etapie postępowania stanowi wpis od skargi kasacyjne w wysokości 100 zł. – spowodowałoby zagrożenie egzystencji A. S. a to ze względu na relację jej miesięcznych zarobków do kosztów utrzymania obejmujących m.in. opłaty za gaz, prąd, mieszkanie (w sumie 970 dolarów), wyżywienie i opiekę lekarską. Wskazuje ona bowiem, iż poczynienie pewnych oszczędności na koszty sądowe leżałoby w zasięgu możliwości strony skarżącej, zwłaszcza, że stanowią one w przeliczeniu niewielką kwotę ok. 45 dolarów.
Biorąc pod uwagę powyższe wniosek należało oddalić na podstawie art.244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt. 2, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270).