Uzasadnienie
Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 5 lipca 2013 r. nr [...] wydaną w wyniku złożonego odwołania, utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Celnego określającą Z.P. zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnatrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Porsche Cayenne o numerze [...] w wysokości 23.408,00 złotych.
Pismem z dnia 9 sierpnia 2013 r R.P.złożył skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Celnej.
Wyrokiem z dnia 11 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Kr 1451/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżoną decyzje oraz poprzedzająca ją decyzje organu pierwszej instancji jednocześnie zasądzając na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 2 400 zł.
Pismem z dnia 7 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez orzeczenie zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz pełnomocnika ustanowionego z urzędu. W ocenie pełnomocnika w przypadku uwzględnienia skargi skarżącego reprezentowanego przez pełnomocnika z urzędu, do zwrotu kosztów postępowania zobowiązany pozostaje (zgodnie z zasadą ogólną wynikającą z ustawy) organ, który wydał zaskarżony akt, niemniej jednak wypłata następuje zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu, na rzecz pełnomocnika, nie zaś reprezentowanej przezeń strony - ta bowiem korzysta z prawa pomocy, którego podstawą jest właśnie brak możliwości poniesienia wydatków związanych z wynagrodzeniem profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
Przepis art. 209 p.p.s.a. stanowi, że o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę. W myśl art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Zgodnie natomiast z art. 210 § 1 p.p.s.a., strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów postępowania, jeśli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów.
W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego niewątpliwie spełnił ustawowe wymagania do ubiegania się o zasądzenie kosztów postępowania składając na rozprawie w dniu 11 grudnia 2013 r. stosowny wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny uwzględniając ten wniosek w wyroku z dnia 11 grudnia 2013 r. zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego koszty postępowania w kwocie 2 400 zł. W niniejszej sprawie skarżący był zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych a zatem, przyznane koszty dotyczyły nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu.
Abstrahując od prawidłowości tego postanowienia, nie można zatem zgodzić się ze stanowiskiem pełnomocnika, że wyrok z dnia 11 grudnia 2013r. nie zawierał stosownego rozstrzygnięcia w tym zakresie. Na marginesie zauważyć należy, że uzupełnienie wyroku o orzeczenie zwrotu kosztów postępowania sądowego na rzecz pełnomocnika skarżącego, powodowałoby podwójne orzeczenie kosztów postępowania. Zaznaczyć natomiast należy, że pełnomocnikowi negującemu prawidłowość takie rozstrzygnięcia przysługuje prawo do złożenia zażalenia na postanowienie objęte pkt 3 ww. wyroku, z czego zresztą pełnomocnik skorzystał.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że wydany przez Sąd w dniu 11 grudnia 2013 r. wyrok jest zupełny, zawiera wszystkie wymagane prawem rozstrzygnięcia i nie może zostać uzupełniony o orzeczenie o kosztach postępowania.
Z uwagi na powyższe, Sąd działając na podstawie art. 157 § 1 i 2 oraz art. 209 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.