Uzasadnienie
W dniu 20 października 2008 r. skarżący C. J., B. J., J. J. wnieśli zażalenie oraz skargę kasacyjną na postanowienie tut. Sądu z dnia 24 września 2008 r., wskazując, iż postanowienie to zostało wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym, rażąco narusza podstawowe prawa człowieka i wnieśli o jego uchylenie w całości, wydanie postanowienia zgodnie z obowiązującym prawem, podjęcie działań wynikających z obowiązującego prawa oraz potwierdzenie składu sędziowskiego wymienionego w postanowieniu – brak podpisów w ciągu 7 dni.
Pismo to zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 24 września 2008 r.
W dniu 4 grudnia 2008 r. skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 24 listopada 2008 r., również wskazując, iż postanowienie to zostało wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym, rażąco narusza podstawowe prawa człowieka i wnieśli o jego uchylenie w całości, wydanie postanowienia zgodnie z obowiązującym prawem, podjęcie działań wynikających z obowiązującego prawa oraz potwierdzenie składu sędziowskiego wymienionego w postanowieniu – brak podpisów w ciągu 7 dni.
Dwoma zarządzeniami z dnia 29 stycznia 2009 r. skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od zażaleń z dnia 20 października i 4 października 2008 r.
W odpowiedzi na wezwanie wnieśli w dniu 5 lutego 2009 r. zażalenie na zarządzenie z dnia 29 stycznia 2009 r. oraz pismo, w którym wskazali, iż w przedmiotowej sprawie opłata nie przysługuje. W dniu 12 lutego 2009 r. C.J. wniosła zażalenie na zarządzenie z dnia 29 stycznia 2009 r.
W związku z tym skarżący została wezwani, zarządzeniem z dnia 13 marca 2009 r., do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia 5 lutego 2009 r., a także odnośnie C. J. z dnia 12 lutego 2009 r. poprzez wskazanie czy jest to zażalenie na zarządzenie z dnia 29 stycznia 2009 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 20 października 2008 r. na postanowienie z dnia 24 września 2008 r., czy na zarządzenie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia z dnia 4 grudnia 2008 r. na postanowienie z dnia 24 listopada 2008 r., ewentualnie czy na oba te zarządzenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia.
W odpowiedzi na wezwanie skarżący złożyli pismo, w którym wskazali, iż "jest to zażalenie odpowiednie".
Z uwagi na brak wskazania, które zarządzenie zostało zaskarżone, postanowieniem z dnia 22 maja 2009 r. tut. Sąd odrzucił zażalenie C. J., B. J. i J. J. z dnia 5 lutego 2009 r. oraz zażalenie C. J. z dnia 12 lutego 2009 r. na zarządzenie w przedmiocie wysokości wpisu.
Na postanowienie to skarżący wnieśli w dniu 15 czerwca 2009 r. zażalenie, domagając się jego uchylenia w całości.
Postanowieniami z dnia 26 sierpnia 2009 r., sygn. akt II FZ 328/09 i II FZ 329/09, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 22 maja 2009 r., wskazując na obowiązek odrzucenia zażalenia, którego braków strona w zakreślonym terminie nie uzupełniła.
W związku z uprawomocnieniem się zarządzeń Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r., skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisów sadowych od zażaleń: z dnia 20 października 2008 r. na postanowienie z dnia 24 września 2008 r. oraz z dnia 4 grudnia 2008 r. na postanowienie z dnia 24 listopada 2008 r.
W odpowiedzi na powyższe wezwania wnieśli w dniu 12 grudnia 2009 r. zażalenia i "kasacje" na zarządzenia z dnia 29 stycznia 2009 r. oraz pisma, w których wskazali, iż "w przedmiotowej sprawie opłata nie przysługuje". Z uwagi na przedmiot zaskarżenia pisma te zostały potraktowane jako zażalenia na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r. wzywające do uiszczenia wpisów od zażaleń.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z § 3 powyższego przepisu skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Wobec faktu, iż skarżący w zakreślonym terminie nie uiścili wpisów od zażaleń na postanowienia tut. Sądu z dnia 24 września 2008 r. oraz z dnia 24 listopada 2008 r., zażalenia te zostały odrzucone na podstawie przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 1 i 2 sentencji postanowienia.
Odnośnie natomiast odrzucenia zażaleń na zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r., stwierdzić należy, że zgodnie z przepisem art. 168 § 1 p.p.s.a. orzeczenie staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Orzeczeniami tymi są wyrok, postanowienie oraz zarządzenie przewodniczącego. Natomiast przez środki odwoławcze należy rozumieć skargę kasacyjną i zażalenie.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 29 stycznia 2009 r. zobowiązujące skarżących do uiszczenia wpisu sądowego stały się prawomocne z dniem 26 sierpnia 2009 r., a więc z dniem wydania postanowień przez Naczelny Sąd Administracyjny, którymi oddalono zażalenia na postanowienie tut. Sądu z dnia 22 maja 2009 r. odrzucające zażalenia na zarządzenie w przedmiocie wysokości wpisu. Orzeczenie Sądu II instancji jest ostateczne, w związku z czym skarżący nie mogą wnieść kolejnego zażalenia na zarządzenie przewodniczącego w tej samej sprawie. Ponownie wzywając skarżących o uiszczenie wpisu Sąd dokonał jedynie czynności materialno-technicznej, powołując się na prawomocne zarządzenia z dnia 29 stycznia 2009 r. Od takiej czynności materialno-technicznej żaden środek zaskarżenia nie przysługuje.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odrzucić zażalenia jako niedopuszczalne o czym orzekł w pkt 3 sentencji postanowienia.