Uzasadnienie
W przedmiotowej sprawie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 kwietnia 2011r. oraz na stronie pierwszej uzasadnienia tego wyroku błędnie oznaczono zaskarżone decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 25 czerwca 2010r. w ten sposób, że zamiast:
- - "Nr [...]" wpisano "Nr [...]",
- - "Nr [...]" wpisano "Nr [...]",
- - "Nr [...]" wpisano "Nr [...]",
- - "Nr [...]" wpisano "Nr [...]",
- - "Nr [...]" wpisano "Nr [...]",
- - "Nr [...]" wpisano "Nr [...]".
Pismem z dnia 10 maja 2011r. Dyrektor Izby Skarbowej złożył wniosek o sprostowanie w/w omyłki pisarskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), oznaczanej dalej jako p.p.s.a. sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten wskazuje, że przedmiotem sprostowania wyroku są błędy pisarskie, których charakter jest oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Jakkolwiek ustawa nie mówi tego wprost, to wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu podlegają także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155).
W niniejszej sprawie numer przedmiotowych decyzji organu II instancji nie budzi wątpliwości, ani nie był kwestionowany przez strony, a oczywistość błędu wynika z samej natury niedokładności, jak też z porównania numeru decyzji podanego w wyroku i uzasadnieniu wyroku z nie budzącymi wątpliwości dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy.
Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że błędne oznaczenie numeru przedmiotowych decyzji stanowi oczywistą omyłkę pisarską, podlegającą sprostowaniu zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji postanowienia.