Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 oraz art. 159 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r. poz. 270- zwana dalej ppsa) sąd może zarówno z urzędu jak i na wniosek sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Jakkolwiek ustawa nie stanowi o tym wprost, wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu orzeczenia (por. postanowienie SN z dnia 15 kwietnia 1982 r. IPZ 7/82, OSNC 1982/10/155).
Sprostowanie orzeczenia nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. O dopuszczalności sprostowania decyduje przede wszystkim wpływ omyłki na treść orzeczenia sądu (por. post. NSA z dnia 4 stycznia 2008 r., I OSK 1545/06, postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 887/04). Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 ppsa wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter bezsporny, a oczywistość wadliwości musi wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania z innymi, niebudzącymi wątpliwości, okolicznościami (por. postanowienie NSA z dnia 1 października 2007 r., II FZ 494/07).
W prostowanym wyroku oraz uzasadnieniu tego wyroku Sąd omyłkowo oznaczył numer zaskarżonej decyzji administracyjnej, bowiem zamiast "Nr [...]"napisał "Nr[...]". Sprostowania dokonano m.in. w oparciu o dołączone do sprawy akta administracyjne, w których znajduje się ww. decyzja.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 156 § 1 i 2 ppsa orzekł jak w sentencji.