Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]., Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił skarżącej H. W. wysokość odsetek za zwłokę od nie wpłaconych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za rok podatkowy 2001 rok obliczonych do dnia [...] kwietnia 2002r. w łącznej kwocie 763 zł.
Jak wynika z uzasadnienia decyzji, skarżąca składała z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej i z najmu, deklaracje na zaliczki miesięczne na podatek dochodowy PIT-5 za miesiące od stycznia do listopada, uiszczając jednocześnie zaliczki na podatek dochodowy. W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2001 r., w zakresie prowadzonej przez skarżącą, pozarolniczej działalności gospodarczej, organ podatkowy nie uznał za koszt uzyskania przychodów łącznej kwoty 606,15 zł, a w zakresie najmu nie uznał wydatków na łączną kwotę 10.368,00zł. Ponadto stwierdzono, iż w deklaracjach miesięcznych i w zeznaniu rocznym skarżąca nie ujęła przychodów w wysokości 20.685,73zł, kosztów uzyskania przychodów w wysokości 14.018,40 zł oraz dochodu w kwocie 6.667,33zł z tytułu najmu objętego zarządem.
W związku z powyższymi ustaleniami decyzją z dnia [...] Nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego za 2001 r. z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych w kwocie 7.582 zł.
Uznano, że stwierdzone nieprawidłowości w zakresie przychodów i kosztów uzyskania przychodów miały wpływ na ustalenie wysokości podstawy opodatkowania w podatku dochodowym od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2001 r., a tym samym wpłynęły na zaniżenie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.
W odwołaniu skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji, zarzucając naruszenie art. 122, art. 187 §1, art. 193 § 4 i § 6 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 05 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) oraz art. 22 § 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, póz. 176 ze zm.).
Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia 23 października 2007 r., Nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu zaznaczono, że zarzuty odwołania dotyczą decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. Wskazano też, że Dyrektor Izby Skarbowej decyzją Nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w tym przedmiocie i określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 7.422 zł, uznając wyłącznie wydatek w kwocie 841,30 zł jako koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej przez M. W. Stwierdzono, że w związku z tym utrzymanie w mocy decyzji w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy za 2001 r. obliczonych od dnia [...]kwietnia 2002 r. w kwocie 763 zł było uzasadnione.
Od powyższej decyzji skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] Skarżąca zarzuciła naruszenie:
- • zasady prawdy obiektywnej poprzez naruszenie treści art. 122 Ordynacji podatkowej,
- • zasad postępowania dowodowego poprzez naruszenie treści art. 187 §1 Ordynacji podatkowej,
- • treści art. 193 §4 i §6 Ordynacji podatkowej poprzez niezasadne uznanie w przedmiotowej sprawie ksiąg podatkowych za nierzetelne,
- • treści art. 22 §1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez nieprawidłową wykładnię.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że nie uwzględnione jako koszt uzyskania przychodów w prowadzonej przez M. W. działalności gospodarczej wydatki z tytułu opłat za rozmowy telefoniczne z telefonu prywatnego o nr [...] i telefonu komórkowego o nr [...] były udokumentowane fakturami wystawionymi na M. W. i wynika z nich, że miały ścisły związek z prowadzoną przez M. W. działalnością gospodarczą. To samo dotyczy rozmów telefonicznych z telefonu stacjonarnego [...] oraz z telefonu komórkowego o nr [...] związanych z prowadzoną przez skarżącą działalnością gospodarczą. Skarżąca podkreśliła, że obowiązek zgromadzenia dowodów spoczywał na organie podatkowym.
Co do wydatków stanowiących równowartość skradzionego towaru podkreślono, iż w ramach prowadzonej przez M. W. działalności gospodarczej zakupiony został materiał, z którego wytworzono towar, który to został następnie skradziony. Jego wartość po cenie produkcji, zarobku i bez podatku VAT potraktowana została jako wydatek stanowiący koszt uzyskania przychodu. Uznano zatem, że związek poniesionego wydatku z prowadzoną przez M. W. działalnością gospodarczą jest niewątpliwy, a wydatek został udokumentowany w księdze podatkowej podatnika.
Skarżąca kwestionowała także fakt nieuznania przez organ pierwszej instancji, jako koszt uzyskania przychodu, wydatki z tytułu przekazu pocztowego z dnia [...].05.2001 r., wydatki związane z zakupem kart do telefonu komórkowego oraz opłat wliczonych do ogólnej kwoty wydatków z tytułu najmu, takich jak koszty adwokackie, koszty związane z wniesioną apelacją w sprawie o ustanowienie zarządu oraz koszty inwentaryzacji budynku w D. przy ul. B., jako nie mających związku z przychodem uzyskanym przez skarżącą w ramach działalności gospodarczej.
Podniesiono także, iż kwota zasądzona w postępowaniu cywilnym toczącym się pomiędzy zarządcą nieruchomości, a firmą C. dotyczącym nieruchomości będącej przedmiotem najmu stanowi odszkodowanie za bezumowne korzystanie z lokalu w w/w nieruchomości podlegające zwolnieniu od podatku dochodowego zgodnie z art. 21 §1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W pismach uzupełniających skargę skarżąca powtórzyła dotychczasowe zarzuty i przedłożyła dokumenty mające stanowić ich potwierdzenie, min. protokół przesłuchania świadka I. M. z dnia [...] lipca 2008 r., postanowienie Sądu Rejonowego, sygn. akt [...] zakazujące jakichkolwiek czynności na nieruchomości przez właścicieli. Podniesiono także, że nieprawidłowo zaliczono do przychodu kwotę 4813,35 zł przekazaną skarżącej przez zarządcę nieruchomości z tytułu zwrotu pokrytych przez nią wcześniej kosztów remontu nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości dotychczasową argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3 tj. wysokość zaliczek za miesiące do listopada roku podatkowego ustala się w następujący sposób:
- - obowiązek wpłacania zaliczki powstaje, poczynając od miesiąca, w którym dochody te przekroczyły kwotę powodującą obowiązek zapłacenia podatku,
- - zaliczkę za ten miesiąc stanowi podatek obliczony od tego dochodu według zasad kreślonych w art. 26, 27 i 27b,
- - zaliczkę za dalsze miesiące ustala się w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym dochodu osiągniętego od początku roku, a sumą zaliczek za miesiące poprzedzające.
Zgodnie z treścią art. 53a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r.- Ordynacja podatkowa jeżeli w postępowaniu podatkowym po zakończeniu roku podatkowego lub innego okresu rozliczeniowego organ podatkowy stwierdzi, że podatnik mimo ciążącego na nim obowiązku nie złożył deklaracji, wysokość zaliczek jest inna niż wykazana w deklaracji lub zaliczki nie zostały zapłacone w całości lub części organ ten wydaje decyzję, w której określa wysokość odsetek za zwłokę na dzień złożenia zeznania podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku nie złożenia zeznania w terminie - odsetki na ostatni dzień terminu złożenia zeznania, przyjmując prawidłową wysokość zaliczek na podatek.
Zarzuty skargi dotyczą decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 rok.
Kwestia ta została rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2009 r. sygn. akt I SA/Kr 1478/07, którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 23 października 2007 r., Nr [...], którą uchylono decyzję organu pierwszej instancji w całości i określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. w kwocie 7.422 zł, uznając wyłącznie wydatek w kwocie 841,30 zł jako koszt uzyskania przychodów w działalności gospodarczej prowadzonej przez wspólnie rozliczającego się małżonka skarżącej.
W uzasadnieniu w/w wyroku Sąd przyjął, że zarzuty skargi nie są zasadne, a zaskarżona decyzja nie narusza przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, które mogłyby mieć wpływ na wynik postępowania. Nie uznano za zasadny zarzut naruszenia art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej przyjmując, że w toku postępowania podatkowego organy przestrzegając w/w zasad, kompleksowo zgromadziły materiał dowodowy konieczny dla rozstrzygnięcia sprawy.
W przedmiocie nie uznania za koszt uzyskania dochodu, wydatku poczynionego przez skarżącą oraz jej męża na opłaty za telefon stacjonarny o nr [...], Sąd podzielił stanowisko organów podatkowych, stwierdzając, że fakt posiadania siedziby firmy w mieszkaniu nie oznacza, że wszystkie rozmowy z telefonu domowego były wykonywane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Skoro telefon znajdował się w mieszkaniu prywatnym to rolą skarżących było udokumentowania (np. poprzez przedłożenie bilingów), które z rozmów należało uznać za związane z działalnością gospodarczą, a które za rozmowy prywatne. Podobnie w kwestii telefonu komórkowego o nr [...] Kwoty wynikające z faktur wystawionych na firmę skarżącej, które zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w firmie męża skarżącej nie można było uznać za koszt uzyskania przychodów tej firmy (nawet na podstawie umowy użyczenie), gdyż dotyczyły innego podmiotu gospodarczego. To samo, gdy w firmie skarżącej zaliczono do kosztów uzyskania przychodów fakturę wystawioną na firmę jej męża.
Co do zarzutu nieuwzględnienia jako kosztu uzyskania przychodu, wydatków związanych z kradzieżą towarów (zakupionych w ramach działalności męża skarżącej), dokonaną w dniu [...] kwietnia 2001 r., Sąd uznał, że organy podatkowe dokonały prawidłowej interpretacji art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co do możliwości i warunków zaliczenia straty poniesionej w środkach obrotowych do kosztów uzyskania przychodów. M. W. w sposób nieuzasadniony zaliczył do kosztów uzyskania przychodów (raz po stronie zakupów, a raz po stronie wydatków) wydatki na materiały przeznaczone do wytworzenia skradzionych towarów.
Sąd nie uznał za zasadny zarzut nieuwzględnienia jako koszt uzyskania przychodów wydatków z tytułu przekazu pocztowego z dnia [...] maja 2001 r., wydatków na zakup kart do telefonu komórkowego oraz opłat wliczonych do ogólnej kwoty wydatków z tytułu najmu, tj. adwokat, apelacja, wpis od apelacji oraz opłat związanych z inwentaryzacją budynku przy ul. B. w D., przyjmując, że skarżąca nie wskazała na czym polega zasadność tych wydatków w związku z przychodem. Nie wyjaśnia tego zdaniem Sądu argumentacja, że "inwentaryzacja nieruchomości jest związana z obowiązkiem jej posiadania". Skarżąca wskazała, iż inwentaryzacja została dokonana przez biegłego sądowego na polecenie Sadu, jednakże twierdzenie te nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Twierdzenie skarżącej, że wydatki z tytułu przekazu pocztowego z dnia [...] maja 2001 r. "są ściśle związane z toczącą się (...) sprawą o ustanowienie zarządu nieruchomości" również nie wykazuje ich związku z przychodu, podobnie jak samo wskazanie numerów telefonów komórkowych, do których zakupywane karty doładowujące.
Rozważając kwestię nieuwzględnienia w przychodach z najmu objętego zarządem za 2001 r., kwoty zasądzonej od C. na rzecz zarządcy nieruchomości przy ul. B. w D., z tytułu bezumownego korzystania z lokalu nr [..] w okresie [...].10.97 do [...].11.99 r. Sąd uznał stanowisko organów podatkowych za prawidłowe. Zasądzona kwota została wpłacona na rzecz zarządcy nieruchomości w 2000 r., a zatem stanowi przychód z najmu za 2000 r. Nie ma znaczenia fakt, że zarządca sądowy wypłacił skarżącej w/w należność w roku 2001 r. Uznanie, przez organy podatkowe, że kwota ta stanowi przychód z najmu, a nie odszkodowanie podlegające zwolnieniu podatkowemu znajduje uzasadnienie w materiałach zgromadzonych w aktach sprawy i nie narusza zasady swobodnej oceny dowodów przez organy podatkowe. Podobnie w kwestii uznania za przychód kwoty 4813, 35 zł przekazanej skarżącej przez zarządcę nieruchomości z tytułu zwrotu pokrytych przez nią wcześniej kosztów remontu nieruchomości, Sąd nie dopatrzył się dowolności ocen ze strony organów podatkowych.
Nie uznano za zasadny zarzut naruszenia art. 193 § 4 i § 6 Ordynacji podatkowej. Zebrany w sprawie materiał dowodowy daje podstawy do przyjęcia, że zapisy w księdze przychodów i rozchodów w zakresie kosztów uzyskania przychodów nie odzwierciedlają stanu rzeczywistego, w związku z czym uzasadnionym było przyjęcie, że księga prowadzona była nierzetelnie. Dane wynikające z księgi wraz z pozostałymi dowodami pozwoliły na określenie podstawy opodatkowania.
W ocenie Sądu, dokonując oceny dowodów w sprawie dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2001 r. organy podatkowe przeprowadziły logiczny proces myślowy oparty na wnioskowaniu, a zatem nie przekroczyły ram swobodnej oceny dowodów (art. 191), określonych w ustawie Ordynacja podatkowa.
Mając na uwadze powyższy wyrok oraz przytoczone rozważania zawarte w jego uzasadnieniu, rozstrzygające zarzuty skargi wniesionej w niniejszej sprawie, konsekwentnie należało oddalić skargę. Decyzja w sprawie określenia wysokości odsetek za zwłokę od niewpłaconych zaliczek na podatek dochodowy za 2001 r. obliczonych od dnia [...] kwietnia 2002 r., w kwocie 763 zł została wydana na podstawie cytowanych wyżej przepisów w oparciu o ustalenia faktyczne poczynione zgodnie z obowiązującymi zasadami postępowania podatkowego.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 03 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.)