Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją - po rozpoznaniu odwołania - utrzymano w mocy decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] nr [...] z dnia [...] 2004r stwierdzającej nieważność ostatecznej decyzji [...] Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...].2000r o nadanie numeru identyfikacyjnego [...] Niepublicznemu Zakładowi Opiekuńczo - Leczniczemu "[...]" w [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że nieważność powyższej decyzji stwierdzono z powodu wady określonej w art.247 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja Podatkowa (Dz.U.Nr.137 poz.926 ze zm.).Przepis ten zaś stanowi, że " Organ podatkowy stwierdza nieważność decyzji ostatecznej, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną ostateczną decyzją ". Tą inną ostateczną decyzją była decyzja z dnia [...].1999r, którą Urząd Skarbowy [...] nadał Pensjonatowi [...] "[...]" w [...] s.c. A. i S. M. numer identyfikacyjny [...].
W skardze A. i S. M. - tak jak w odwołaniu - podnieśli, że wzruszeniu powinna ulec wcześniejsza decyzja o nadaniu numeru identyfikacyjnego albowiem posługiwali się oni i posługują się numerem identyfikacyjnym z późniejszej decyzji o nadaniu tego numeru,co zostało spowodowane tym, że działalność gospodarczą rozpoczęli od prowadzenia Niepublicznego Zakładu Opiekuńczo -Leczniczego "[...]" w [...]. Natomiast zmiana w posługiwaniu się numerem identyfikacji podatkowej spowodowałaby dla nich szereg komplikacji w prowadzeniu tej działalności chociaż. Nie została zaś przez nich w żadnej mierze zawiniona.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w [...] - tak jak w zaskarżonej decyzji - wyjaśnił, że brzmienie art.247 § 1 Ustawy Ordynacja Podatkowa nie pozostawia żadnej swobody organowi podatkowemu. Gdy ustali on, że dwie decyzje rozstrzygają tę samą sprawę to musi stwierdzić nieważność decyzji późniejszej a nie wcześniejszej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Prawem tym jest przede wszystkim przepis art.247 § 1 pkt.4 ustawy Ordynacja Podatkowa, który został prawidłowo zinterpretowany i zastosowany przez organy podatkowe. W przepisie tym jest mowa o stwierdzeniu nieważności decyzji, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej decyzji.
O rozstrzygnięciu sprawy inną ostateczną decyzją można mówić gdy zachodzi tożsamość czterech elementów występujących w sprawach
- a) podmiotów
- b) przedmiotu
- c) stanu faktycznego
- d) stanu prawnego
Wszystkie te elementy zachodzą w niniejszej sprawie. W szczególności ze znajdującej się w aktach sprawy umowy Spółki prawa cywilnego z dnia [...] 1998r między A. M. i S. M. i aneksu do tej umowy z dnia [...].2001r i [...] 2004r wynika, że " firma " tej Spółki najpierw brzmiała " Pensjonat [...] "[...]", a następnie odpowiednio " Niepubliczny Zakład Opiekuńczo-Leczniczy "[...]" i " Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "[...]".
Decyzja I Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...]2000r o nadaniu numeru identyfikacji [...] była również nieważna z innego powodu. Mianowicie numer ten nadano Niepublicznemu Zakładowi Opiekuńczo - Zdrowotnemu "[...]", który prowadziła spółka cywilna jaką założyli A. i S. M., a nie tej spółce. Zakład ten zaś nie należy do kręgu stron postępowania podatkowego art.133 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa. Status strony tego postępowania nie nadaje jej tez przepis szczególny. Zgodnie z art.210 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa decyzja musi zawierać oznaczenie strony.Tego oznaczenia w powyższej decyzji jest więc brak.
Decyzja nadając numer identyfikacji podatkowej zakładowi narusza również rażąco prawo (art.247 § 1 pkt 3 ustawy Ordynacja Podatkowa) i wyrok WSA w Opolu z dnia 19.05.2005r sygn. akt II S.A./Op 15/2004 - Zeszyty Naukowe Wydawnictwa Administracyjnego z 2006r Nr 1 s.118 i nast.)
Jeżeli natomiast skarżąca Spółka poniosła szkodę na skutek stwierdzenia nieważności późniejszej decyzji o nadaniu numeru identyfikacyjnego a przesłanka uzasadniająca to stwierdzenie nie powstała z jej winy to może wystąpić do organu podatkowego, który stwierdził nieważność tej decyzji o wypłatę odszkodowania (zob. art.200 § 1 i art. 201 ustawy Ordynacja Podatkowa).
Z tego względu Sąd działając na podstawie art.151 u.p.p.s.a orzekł jak w sentencji.