Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął wniosek J. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w sprawie skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...], znak: [...], w przedmiocie łącznego zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i od nieruchomości za rok 2005.
Jak wynika z "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach", zawartego we wniosku, nadesłanych wyjaśnień oraz akt sprawy o sygn. I SA/Kr 1663/06 J. W. samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe.
Mieszka w domu drewnianym składającym się z dwóch izb, komory, kuchni. Budynek jest bez wody, sanitariatów i gazu, wymaga całkowitego remontu.
J. W. miesięcznie uzyskuje dochód w wysokości 365 zł. brutto. Jego koszty utrzymania obejmują następujące wydatki: wyżywienie – 300 zł., opał – 150 zł. opłata za światło – 30 zł., środki czystości – 50 zł., lekarstwa – 50 zł. i więcej, dojazdy do szpitala i przychodni – 80 zł. J. W. podnosi ponadto, że część lekarstw nie wykupuje z powodu braku pieniędzy. Korzysta z pomocy finansowej rodziny i bliskich osób gdyż uzyskiwany dochód nie starczyłby mu na pokrycie kosztów utrzymania.
Jest właścicielem nieruchomości rolnej o pow. 2,5 ha położonej w R., nie posiada przedmiotów wartościowych, oszczędności, papierów wartościowych. Jest zadłużony na kwotę 7000 zł. i w związku z tym prowadzone jest postępowanie egzekucyjne.
Wniosek strony skarżącej zasługuje zdaniem Sądu na uwzględnienie.
Instytucja przyznania prawa pomocy zgodnie z art. 246§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Sytuacja finansowa strony skarżącej jest zła, nie daje podstaw do uznania, iż J. W. jest w stanie ponieść koszty postępowania. Uzyskiwane pieniądze nie starczają nawet na pokrycie kosztów utrzymania. Jest zmuszony korzystać z pomocy rodziny i innych osób. Mimo to nie stać go na wykupywanie wszystkich przepisanych lekarstw. Warunki mieszkaniowe wskazują na bardzo niski standard życia J. W. Ponadto komornik prowadzi egzekucję kwoty 7000 zł.
Konieczność uiszczenia kosztów sądowych spowodowałaby zdaniem orzekającego zagrożenie egzystencji strony skarżącej a wręcz uniemożliwiłaby realizację jej podstawowych potrzeb życiowych.
Biorąc powyższe pod uwagę oraz działając w oparciu o zasadę, iż nie można ograniczać prawa do sądu osobom, którym brak środków finansowych uniemożliwia dostęp do wymiaru sprawiedliwości, orzekający przychylił się do wniosku J.W.
W związku z tym, na podstawie art. 244§1, art. 245§2, art. 246§1, w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 30 września 2002r. Nr 153, poz.1270) orzeczono jak w sentencji.