Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 15.12.2008r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 23.01.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata J. A..
J.. K. udzielił odpowiedniego pełnomocnictwa w/w adwokatowi.
Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10.03.2009r. uchylającym zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji.
Adwokat J. A. na rozprawie, złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Następnie w "piśmie pełnomocnika" z dnia 08.07.2009r zwrócił się o rozpoznanie przedmiotowego wniosku o przyznanie pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu wynagrodzenia wg norm przepisanych, zaznaczając, iż nie zostało ono zapłacone w całości lub w części.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu)
Pełnomocnik strony skarżącej wywiązał się z powierzonych mu obowiązków.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.(Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270)