Uzasadnienie
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie postanowieniem z dnia 20.03.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Izby Radców dnia 01.04.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego D. O. M.J. udzieliła odpowiedniego pełnomocnictwa w/w radcy prawnemu.
Przedmiotowa sprawa została zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10.06.2009r. oddalającym skargę.
Radca Prawny D. O., na rozprawie, wniósł o zasądzenie kosztów i oświadczył, iż nie zostały one uiszczone.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p.zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. (§ 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu)
W przedmiotowej sprawie radca prawny D. O. brał udział w postępowaniu I instancyjnym i należycie wywiązał się z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie w kwocie 60 zł. na podstawie § 6 pkt 1) w zw. z § 14 ust. 2 pkt.
1) lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1349 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 13,2 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p.zm.)