Uzasadnienie
Strona skarżąca "Z" Sp. z o.o. w K. w piśmie datowanym na 6 listopada 2013 r. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
We wniosku Spółka podniosła, że profil prowadzonej działalności gospodarczej (branża budowlana) wymaga dysponowania przez Spółkę środkami pieniężnymi na realizacje inwestycji. Regułą jest bowiem, że Spółka na bieżąco finansuje prace z własnych środków, zaś należne wynagrodzenie uzyskuje dopiero po oddaniu części lub całości inwestycji. Aktualnie Spółka jest zobowiązana zakończyć do dnia 31 grudnia 2013 r. trzy umowy o roboty budowlane w obiekcie turystycznym na łączną kwotę do realizacji przeszło 560 tysięcy złotych netto, co jest kwotą istotną dla dalszego jej funkcjonowania. Prowadzenie postępowania egzekucyjnego wobec Spółki praktycznie paraliżuje prowadzenie działalności w powyższym zakresie, ponieważ pozbawia możliwości regulowania koniecznych zobowiązań z tytułu zakupionych materiałów i usług podwykonawstwa, a także opłacania/zatrudniania pracowników. Równocześnie utrzymywanie takiego stanu, czyni coraz bardziej prawdopodobnym, że Spółka nie sprosta ustalonemu na wskazaną wyżej datę terminowi zakończenia robót budowlanych i narazi się na konieczność zapłacenia kar umownych, których skutki mogą być wręcz katastrofalne dla jej istnienia.
Równocześnie, w przypadku kontynuowania czynności postępowania egzekucyjnego, Spółka będzie miała bardzo poważne trudności z zawarciem nowych umów ze względu na wymienione wyżej ograniczenia.
Spółka podkreśliła, iż dotychczasowy przebieg postępowania przed organami podatkowymi obu instancji nie daje najmniejszych podstaw do przypuszczenia, iż mogłaby podejmować jakiekolwiek działania zmierzające do uniemożliwienia lub ograniczenia ewentualnej, przyszłej egzekucji należności podatkowych określonych zaskarżoną decyzja, po prawomocnym zakończeniu sprawy sądowoadministracyjnej.
Zaznaczyła, że nie ukrywała majątku, ani nie próbowała się go wyzbyć. Sama wystąpiła do organów z wnioskiem o ustanowienie hipoteki przymusowej oraz wskazała nieruchomości na których możliwe było ustanowienie zabezpieczenia. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wpłynie więc na uszczuplenie składników majątku Spółki, z których ewentualnie w przyszłości organ mógłby prowadzić egzekucję. Wykonanie zobowiązania przez płatnika w istotnej części zabezpieczone zostało wpisem hipoteki przymusowej, zaś w pozostałym zakresie, w razie korzystnego dla organu rozstrzygnięcia niniejszej sprawy przez sądy administracyjne, możliwe będzie z innego majątku spółki.
Spółka podniosła, że uchylenie zaskarżonej decyzji przez sądy administracyjne po mogącym trwać nawet kilka lat postępowaniu nie spowoduje odwrócenia niekorzystnych dla strony skarżącej skutków, które zapewne wystąpią jeśli egzekucja w stosunku do spółki będzie kontynuowana. Przy braku środków finansowych spółka zmuszona będzie bowiem do zaprzestania działalności gospodarczej.
Dodatkowo Spółka wyjaśniła, że postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wstrzymał w części - tj. do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej ustanowionej na nieruchomościach strony skarżącej na zabezpieczenie należności podatkowych z tytułu niepobranego i niewpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za styczeń, maj i lipiec 2007 r. - wykonanie decyzji z dnia 19 lipca 2013 r., do czasu uprawomocnienia się orzeczenia sądu administracyjnego. Natomiast w stosunku do pozostałej części należności podatkowych organ wystawił w dniu 2 sierpnia 2013 roku tytuły wykonawcze na kwotę 1.414.173,65 zł (nr [...] i nr [...]) i skierował je do organu egzekucyjnego, który dokonał zajęcia wierzytelności skarżącej z rachunku bankowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej - p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd może zatem udzielić stronie skarżącej tzw. "ochrony tymczasowej", która polega na wstrzymaniu wykonania np. egzekucji należności pieniężnych wynikających z zaskarżonej decyzji podatkowej, aż do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy i wydania w tym przedmiocie stosownego rozstrzygnięcia. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Z treści art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że to wnioskodawca winien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Co prawda, orzeczenie w tym przedmiocie zapada wyłącznie na żądanie strony, niemniej jednak, w świetle orzecznictwa (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 marca 2005r., sygn. akt: II OZ 155/05, Ow. SS 2005, Nr 3, poz. 72), sąd może badać również z urzędu okoliczności, decydujące o wstrzymaniu wykonania aktu administracyjnego, chociażby nie zostały podniesione przez stronę, domagającą się takiego rozstrzygnięcia.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt sprawy niniejszej Sąd doszedł do przekonania, że argumenty przytoczone przez stronę skarżącą we wniosku dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki umożliwiające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji o jakich mowa w art. 63 § 3 p.p.s.a. Wprawdzie świadczenie pieniężne, wokół spełnienia którego toczy się spór w niniejszym postępowaniu jest z natury rzeczy świadczeniem odwracalnym, jednakże rozważając skutki zapłaty należności należało mieć na uwadze przede wszystkim wysokość należności podatkowej.
Z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że organ wstrzymał częściowo tj. do wysokości odpowiadającej wartości przedmiotu hipoteki przymusowej ustanowionej na nieruchomościach Spółki – wykonanie zaskarżonej decyzji. Niemniej jednak w stosunku do pozostałej części należności podatkowych określonych w zaskarżonej decyzji Naczelnik Urzędu Skarbowego wystawił w dniu 2 sierpnia 2013 r. dwa tytuły wykonawcze na kwotę 1.414.173,65 zł i skierował je do egzekucji.
Jak wynika z informacji podanych przez stronę skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy, jaki strona skarżąca złożyła w niniejszej sprawie, wysokość kapitału zakładowego (majątku lub środków finansowych) wynosi 245.500 zł, natomiast wartość środków trwałych określona została na kwotę 5.482.034 zł. Z kopii przedłożonego do akt sprawy rachunku bankowego (data wystawienia 3 październik 2013 r.) wynika, że kwota zablokowana na rachunku Spółki wynosi 1.769.357,70 zł.
W ocenie Sądu z uwagi na znaczną wysokość zobowiązania podatkowego, wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować znaczną szkodę po stronie Spółki jak również narazić Spółkę na niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, poprzez negatywny wpływ na prowadzoną przez nią działalność gospodarczą.
Na końcu zaznaczyć należy, że Sąd na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie bada zasadności skargi, czy też zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu stanowi jedynie postępowanie o charakterze wpadkowym, które jest prowadzone w ściśle określonych granicach wyznaczonych treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. Zaskarżona decyzja będzie bowiem podlegać kontroli sądu, pod względem jej zgodności z prawem, dopiero w toku merytorycznego rozstrzygania sprawy.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.