Uzasadnienie
Pismem z dnia [...].03.2004r. będące zakładem pracy chronionej Przedsiębiorstwo Produkcyjno - Handlowe "N." sp. jawna J. G., L. K. i K. N. w K., zwana dalej: "Spółką" wniosła o umorzenie zaległości w podatku od towarów i usług za miesiące od marca do września 2002r. w kwocie 50.051 zł wraz z odsetkami za zwłokę, co uzasadniła tym, że zaległość ta powstała na skutek nienależnego zwrotu tego podatku z czego Urząd Skarbowy powinien zdać sobie sprawę od razu, gdyż otrzymywał również deklaracje AKC-2 z wykazanym podatkiem akcyzowym, co jak się okazało było przeszkodą do wykazania zwrotu podatku od towarów i usług w deklaracjach VAT - 7.
Spółka zaś znajduje się w trudnej sytuacji co przejawia się w utracie płynności przymusowej i jest spowodowane 12 krotnym spadkiem wartości sprzedaży produkowanych przez nią kosmetyków do makijażu,.
Do powyższego wniosku spółka jawna dołączyła informację o otrzymanej pomocy publicznej w okresie trzech lat poprzedzających o wartości 285 282 zł. Jednocześnie zadeklarowała, że pomoc, którą otrzyma przeznaczy na utrzymanie 40 stanowisk pracowniczych.
Decyzją z dnia [...].04.2004r. Nr [...] Skarbowy odmówił umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług od marca do września 2005r. wraz z odsetkami za zwłokę, co uzasadnił tym, ze przyznanie dalszej pomocy publicznej spółce nie może mieć istotnego wpływu na byt Spółki, a tym samym utrzymaniu 40 stanowisk pracowniczych. Spółka mimo wyprzedaży części środków trwałych ponosi coraz wyższe straty.
Od powyższej decyzji Spółka odwołała się zarzucając naruszenie art. 67 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja Podatkowa (dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm. polegającego na odmowie naruszenia zaistnienia przesłanek, o których mowa w tym przepisie. Powołała się na wyroki sygn. S.A./Sz 1844/97 z dnia 25.06.1998r. i III S.A. 233/94, w którym NSA stwierdził, iż "skutki błędu podatnika popełnionego w sytuacji zastosowania się do znanego przez stanowiska organu podatkowego powinny Być zlikwidowane między innymi w drodze, umorzenia zaległości podatkowych", a "spowodowanie upadku zakładu w wyniku spłaty lub wyegzekwowania zaległości podatkowych może stanowić przesłankę umorzenia tych zaległości.".
Zaskarżoną decyzją - po uzupełnieniu materiału dowodowego - utrzymano w mocy decyzję organu l instancji.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że sytuacja Spółki nie uległa poprawie. Jej sprzedaż kształtuje się na niskim poziomie. Wynosi bowiem ok. 50 000 zł. miesięcznie i nie wystarcza na pokrycie bieżących kosztów.
W skardze Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu z powodu naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 67 § 1 oraz niezastosowanie art. 120 w związku z art. 67 § 1a, a także art. 121 Ordynacji podatkowej. Organ ten bowiem nie wyjaśnił wszystkich okoliczności sprawy dotyczących:
- 1. działania w zaufaniu do organów podatkowych,
- 2. współprzyczynienia się Urzędu Skarbowego do powstania zaległości podatkowych,
- 3. zaistnienia okoliczności, nadzwyczajnych, niezależnych od Podatnika, skutkujących katastrofalnym spadkiem przychodów ze sprzedaży,
- 4. przeznaczenia uzyskanego nienależnie zwrotu podatku na utrzymanie miejsc pracy osób niepełnosprawnych
Ponadto postępowanie w sprawie wszczęto na Jej wniosek, który został złożony bezpośrednio po odmownych decyzjach organów podatkowych l i li instancji w sprawie rozłożenia na raty zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę w uzasadnieniu których wskazano, iż sytuacja ekonomiczno - finansowa spółki jest niestabilna i przyznanie pomocy w postaci rozłożenia na raty zaległości podatkowej nie zapewni trwałej poprawy sytuacji finansowej. Powyższe skłoniło ją do wystąpienia z wnioskiem o umorzenie tychże zaległości podatkowych Umorzenie to jest pomocą publiczną dalej idącą niż rozłożenie zaległości podatkowej na raty. Powoduje ono bowiem rezygnację z żądania zapłaty tej zaległości wraz z odsetkami za zwłokę.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 67 ustawy Ordynacja Podatkowa w brzmieniu obowiązującym w momencie wydawania zaskarżonej decyzji " W przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym organ podatkowy, na wniosek podatnika, może umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.(§ 1) oraz Umarzanie zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę lub opłaty prolongacyjnej na wniosek podatnika będącego przedsiębiorcą następuje zgodnie z przepisami o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców. (§ 2) Przypisami, dla których odsyła odsetki z przytoczonych przepisów, to przepisy ustawy z dnia 27 lutego 2002r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowanie pomocy publicznej dla przedsiębiorców.(Dz. U. nr 141, poz. 1177 ze zm.) i przepisy rozporządzeń wykonawczych dla tej ustawy. Przepisy te miały zastosowanie do spółki jawnej zawodowo i we własnym imieniu prowadzącej działalność gospodarczą. Była ona bowiem przedsiębiorcą w rozumieniu art. 2 ust. 1 obowiązującej wówczas ustawy z dnia 19 listopada 1999 o działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178zezm.)
Umorzenie zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę przedsiębiorcy stanowi więc formę pomocy prawnej z czego wynikają pewne wnioski, gdy chodzi o.swobodne uznanie ze strony organu podatkowego w przyznaniu tej pomocy. Z art. 67 ust. 1 ustawy Ordynacja Podatkowa wynikało bowiem, że organ ten może, lecz nie musi umorzyć zaległości podatkowej lub odsetek za zwłokę. Dlatego należy zwrócić uwagę na to, że pomoc publiczna stanowi formę finansowego oddziaływania państwa na gospodarkę. W interesie państwa leży zatem aby środki publiczne przeznaczone na ten instrument wydawane były w skuteczny i efektywny sposób. Przez skuteczność wydatkowania środków publicznych należy rozumieć uzyskanie optymalnej relacji między wyznaczonymi celami i zadaniami a osiąganymi efektami do ich realizacji (zob. E. Rudkowski" Finanse publiczne i prace finansowe" t.2 W-wa 2000 s. 305).
W niniejszej sprawie organy podatkowe wykazały,że uzyskana przez skarżąca spółkę pomoc publiczna nie byłaby skuteczna. Zatem mogły one odmówić przyznania takiej pomocy skarżącej Spółce.
Skarżąca spółka nie może zaś przerzucać skutków składania nieprawidłowych deklaracji VAT -7 na organ podatkowy. Powinność składania prawidłowych deklaracji VAT-7 ciążyła bowiem na niej a nie na organ podatkowy, Zgodnie z art. 21 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy może tylko po przeprowadzeniu postępowania podatkowego obalić domniemanie prawidłowości tych deklaracji wynikające z § 2 tego samego artykułu. Tak się zresztą też stało w niniejszej sprawie.
W tym stanie tej sprawy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a skarga nie jest uzasadniona.
Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.