Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 listopada 2012 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu A.B. prawo pomocy obejmujące ustanowienie adwokata.
Zarządzeniem z dnia 3 grudnia 2012 r. dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokat A.K., wykonującej zawód w Kancelarii Adwokackiej w K., ul. K..
Na rozprawie w dniu 18 czerwca 2013 r. pełnomocnik z urzędu złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które to koszty nie zostały pokryte ani w całości, ani w części. Dodatkowo pełnomocnik w piśmie z dnia 30 lipca 2013 r. ponowił swój wniosek dotyczący zasądzenia kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej.
W związku z powyższym na zasadzie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), § 18 ust.1 pkt 1 lit.c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.