Uzasadnienie
A.K. wniósł w niniejszej sprawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i przyznanie pomocy prawnej z powodu jego ograniczonej zdolności rozumienia przepisów i języka urzędowego. Wniosek ten potraktować należy zatem jako wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Jak wynika z jego uzasadnienia, "oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach" oraz akt sprawy A.K. ur. w 1952r. jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności i prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną N.K. ur. w 1958r. oraz synem J. K. ur. 1997r. Rodzina zajmuje mieszkanie komunalne przy ul. J. w K. na podstawie umowy najmu.
A. K. obecnie nie jest nigdzie zatrudniony, nie prowadzi też działalności gospodarczej. Od dnia 28.04.2011r. zarejestrowany jest w Urzędzie Pracy w K. jako osoba bezrobotna, bez prawa do zasiłku. Jego żona również nie pracuje. Jedynym źródłem utrzymania rodziny są świadczenia otrzymywane z MOPS, na które składają się: dodatek mieszkaniowy – 261,74 zł., świadczenie pielęgnacyjne w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym – 520 zł., zasiłek pielęgnacyjny – 153 zł., zasiłek na edukację i rehabilitację dziecka niepełnosprawnego – 80 zł., zasiłek rodzinny – 91 zł.
Strona skarżąca nie posiada nieruchomości, oszczędności ani przedmiotów o wartości pow. 3000 euro.
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 2). Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§ 3).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na podstawie art. 246§1 w/w ustawy przysługuje osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym) lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym).
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.
Przedmiotowy wniosek wymaga osobnego odniesienia się do kwestii zwolnienia od kosztów sądowych a osobnego do problemu ustanowienia pełnomocnika.
Zgodnie z art.239 pkt1) lit e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne dotyczy odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy. Trzeba je więc zaliczyć do katalogu spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych. W związku z tym dalsze prowadzenie incydentalnego postępowania o zwolnienie od kosztów sądowych uznać należy za bezprzedmiotowe. Zwolnienie takie obowiązuje już bowiem z mocy samej ustawy.
W rezultacie więc, złożony wniosek, jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym dotyczącym ustanowienia pełnomocnika. Przesłanką wymagającą oceny jest wobec tego fakt, czy strona skarżąca nie jest w stanie ponieść kosztów jego wynagrodzenia, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przy czym przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie NSA z dnia 22.03.2005r., sygn. akt. FZ 794/04). Zdaniem orzekającego sytuacja A. K. uzasadnia stwierdzenie, iż konieczność poniesienia przez niego kosztów wynagrodzenia fachowego pełnomocnika spowodowałaby uszczerbek tego typu i pogorszyłaby warunki bytowe całej rodziny.
Ani A. K. ani jego żona nie są nigdzie zatrudnieni, wychowują niepełnosprawnego syna a jedynym źródłem dochodu rodziny są świadczenia uzyskiwane z MOPS. Strona skarżąca nie posiada też żadnych oszczędności, nieruchomości czy przedmiotów wartościowych. Stąd też, należy stwierdzić, iż konieczność opłacenia pełnomocnika zagroziłaby egzystencji wnioskodawcy a wręcz uniemożliwiłaby realizację podstawowych potrzeb życiowych całej rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 244§1, art.245§3, art. 246§1 pkt.
- 2) w zw. z art. 258 § 2, pkt 7) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz.270) oraz na podstawie art. 161§1 pkt.
- 3) w zw. z art. 258§1 i §3 w/w ustawy.