Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją - po rozpatrzeniu odwołania M. W. - została utrzymana w mocy decyzja Burmistrza Miasta z dnia [...] grudnia 2002r Nr 2/488, którą ustalono podatek od nieruchomości na 2000r w kwocie 72zł 20 gr.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że odwołująca się jako samoistna posiadaczka zajmuje część budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. [...] w Z., która to część wynosi 119.75 m kw.Z kolei przypadające na tę część części działek nr [...] mają łączną powierzchnię 346,95 m kw. Stosownie do uchwały nr [...] Rady Miasta z dnia [...]12.1999r. W sprawie stawek podatku od nieruchomości na 2000r, stawki te w przypadku budynków mieszkalnych lub ich części wynoszą 0,40 zł za 1m kw powierzchni użytkowej, a od pozostałych gruntów - 0,07 za 1 m kw. Szczegółowe obliczenie podatku od nieruchomości przedstawia się więc następująco:
119,75 m kw x 0,40 zł 1 m kw = 47,90 zł 346,95 m kw x 0,07 zł 1 m kw =24,28 zł
Razem 72,18 zł 72zł 20 gr
Z powyższym rozstrzygnięciem M. W.nie zgodziła się i w skardze wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji.
Z motywów skargi wynika, iż zarówno budynek mieszkalny nr [...] przy ul. [...]w Z. jak i działki nr [...] stanowią jej własność. W związku z tym podatek od nieruchomości powinien zostać jej ustalony nie od części powierzchni tego budynku i tych działek, lecz od całej powierzchni.
Na rozprawie przed sądem M. W. wniosła o zawieszenie postępowania ze względu na toczące się postępowanie o oddanie jej w/w działek w wieczyste użytkowanie. Sąd odmówił wnioskowi. Zgodnie bowiem z art.27 zd. drugie ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 o gospodarce gruntami (Dz.U z 2004r Nr 261 poz. 2603 ze zm.) oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste wymaga wpisu w księdze wieczystej. Oznacza to, że użytkowanie to powstaje dopiero z chwilą dokonania tego wpisu. Z tym też momentem pojawi się też u skarżącej przedmiot opodatkowania w podatku od nieruchomości. Wynika to z art.2 ust.1 pkt.2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatku i opłatach lokalnych (Dz.U.Nr.9 poz.31 ze zm.)
Tym samym toczące się postępowanie w sprawie oddanie skarżącej działek nr [...] w wieczyste użytkowanie nie ma żadnego znaczenia dla postępowania w niniejszej sprawie.
Ustosunkowując się do zarzutów skargi SKO wniosła o jej oddanie i wyjaśniła, że przedmiotem opodatkowania jest część nieruchomości położonej w Z.w obrębie 12 i obejmującej działki oznaczone w ewidencji gruntów nr [...] o pow.716 m kw i nr [...] o pow.560 m kw o łącznej powierzchni 1276 m kw. Jedna z tych działek jest zabudowana budynkiem mieszkalnym położonym w Z.. Nieruchomość ta w księdze wieczystej Sądu Powiatowego Wydziału Zamiejscowego Kw.Nr [...] - stan z 1957r wpisana była na rzecz Fundacji [...] własność nieruchomości, w skład której wchodziły między innymi działka budowlana nr [...] mierząca 199 m kw i działka gruntowa nr [...] mierząca 1101 m kw. W dziale III w/w księgi wieczystej widniał wpis prawa dzierżawy m.in. działek budowlanej nr [...] i gruntowej nr[...]na rzecz Chrześcijańskiego Spółdzielczego Stowarzyszenia Mieszkaniowego Urzędników Państwowych w Z., na czas od 1 lipca 1923r do 1 lipca 1973r, dokonany na podstawie umowy dzierżawy z dnia [...].06.1923 w K..
Z wpisu dokonanego w dniu [...] maja 1958 w dziale [...]księgi wieczystej Nr [...] wynika, że na podstawie dekretu z dnia 24 kwietnia 1952 o zniesieniu fundacji (Dz.U.Nr 25 poz.172) Skarb Państwa stał się właścicielem miedzy innymi dwóch parcel tzn. pod budynkiem oznaczonej numerem [...] o pow.199 m kw oraz gruntowej o pow.1101 m kw. oznaczonej numerem [...]. Obecnie nieruchomość ta stanowi własność Miasta Z. i Gminy T. na podstawie prawomocnej decyzji Wojewody N. z dnia [...] czerwca 1991r. Opisany wyżej stan własności opodatkowanej nieruchomości został ujawniony w księdze wieczystej:
- - Kw nr [...] gdzie w dziale drugim widnieje wpis własności działki nr [...] w obrębie 12 w Zakopanem o obszarze 0,0574 ha - Miasto Zakopane i Gmina Tatrzańska i
- - Kw nr [...], gdzie w dziale drugim widnieje wpis własności działki nr [...] w obrębie [...]w Z. o obszarze 0,0726 ha - Gmina Tatrzańska w Z..
Następnie w roku[...] działka nr [...] została podzielona na:
- - działkę nr [...] i
- - działkę nr [...].
Powstałe z podziału działki zostały ujawnione w księgach wieczystych w ten sposób, że:
- - w Kw.Nr [...]pozostawiono działkę o nr [...]
- - natomiast dla działki nr [...]założono Kw. nr [...]
Stan prawny w/w nieruchomości został dokładnie przedstawiony w piśmie Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia 3.03.1997r. Wynika z niego, iż działka oznaczona w ewidencji gruntów numerem [...] zawiera dawne działki nr [...] o pow.199 m kw.(grunt pod budynkiem) i nr [...] o pow.527 m kw.. Natomiast nieruchomość oznaczona w ewidencji gruntów numerem 345 o powierzchni 574 m kw. odpowiada dawnej działce nr [...]. Jeżeliby nawet przyjąć, iż prawo dzierżawy tych działek przeszło z Chrześcijańskiego Spółdzielczego Stowarzyszenia Mieszkaniowego Urzędników Państwowych na osoby, które wybudowały na tych działkach domy mieszkalne, to prawo to wygasło najpóźniej z dniem 1973r tzn. z upływem okresu na jaki została zawarta umowa dzierżawy z dnia [...]06.1923r.
Analogiczny stan własności ujawniony jest w rejestrze gruntów (nr jednostki rejestrowej 72) prowadzonego dla działek nr [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji mimo częściowo błędnego uzasadnienia jest zgodna z prawem. Skoro skarżąca tak jak i zmarły w dniu [...].09.1995r spadkodawca S. G., po którym odziedziczyła ona spadek czynili starania o nadanie im opisanych wyżej działek w wieczyste użytkowanie, to nie można było przyjąć, iż skarżąca jest ich samoistną posiadaczką w części.
Powyższe uchybienie nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Stosownie bowiem do art.2 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r o podatku i opłatach lokalnych (Dz.U. Nr 9 poz.31 ze zm.) obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości ciąży również na osobach fizycznych, które posiadają bez tytułu prawnego nieruchomości lub ich części.
Nieporozumieniem jest tu powoływanie się przez skarżącą na przepisy zawarte w rozdziale 14 działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r Ordynacja Podatkowa (Dz.U. Nr 137 poz.926 ze zm.) zatytułowanym "Prawa i obowiązki następców prawnych ". Spadkodawca S. G.i nie żył już w[...] i w związku z tym nie mógł być w tym roku podatnikiem podatku od nieruchomości w stosunku do opisanych wyżej działek.
To samo dotyczy własności tych działek i budynku mieszkalnego znajdującego się na jednej z nich. Przeciwko przemawia domniemanie wynikające z art.3 § 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982r o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U.Nr.19 poz.147 ze zm.), iż prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym. Na domniemanie to może powołać się każdy, kto ma w tym interes prawny, a więc i organ podatkowy przy ustalaniu podatku od nieruchomości, której własność jest objęta tym domniemaniem. Jest to domniemanie wzruszalne i może być obalone przez przeprowadzenie dowodu przeciwnego albo w procesie o uzgodnienie stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (art.10) albo w każdym innym postępowaniu jako przesłanka rozstrzygnięcia (orz.SN z dnia 17.06.1960 3 Cr 328/60, OSPiKA 1961, poz.162) w tym także w postępowaniu o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie (orz.SN z dnia 26.03.1993r III CZ 14/93, OSNCP 11/93 poz.196).
Tak np. właściciel nieruchomości może dochodzić jej wydania przed usunięciem niezgodnego z rzeczywistym stanem prawnym wpisu w dziale II. Może też żądać usunięcia tej niezgodności, nie dochodząc wydania nieruchomości (orz.SN z dnia 18.10.1958r, 3CR 234/58, OSN I/60, poz.22).
Oznacza to, że nie można obalić powyższego domniemania w postępowaniu podatkowym ani w postępowaniu przed tut. Sądem. To ostatnie postępowanie ogranicza się bowiem do leczenia zgodności decyzji podatkowej z prawem.
Gdy chodzi o zarzut zaniżenia powierzchni działek i budynku mieszkalnego to Sąd co do zasady nie może orzec na niekorzyść skarżącej. Powyższy zakaz wynika z art. 134 § 2 uppsa. Zasada ta nie obowiązuje, gdy zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności. Jednakże wadę tę można stwierdzić gdy ustalono prawidłowo stan faktyczny. W niniejszej sprawie stanu tego nie można było ustalić, gdyż w trakcie kontroli nie udostępniono kluczy do piwnic budynku mieszkalnego. W związku z tym nie jest wiadomym jaką część tych piwnic zajmuje skarżąca bez tytułu prawnego.
W tym stanie niniejszej sprawy zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zatem skarga jest nieuzasadniona.
Z tego względu na podstawie art.151 uppsa Sąd orzekł jak w sentencji.