Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].04.2003 r. Nr [...] Burmistrz Miasta ustalił R.i B. zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2003 r. w kwocie 756,40 zł. R. B. w dniu [...].04.2003 r. w Urzędzie Miejskim złożył informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, wykazując posiadanie nieruchomości (część budynku) położonej w S., [...] o powierzchni 43,70 m2, jako związanej z prowadzeniem działalności gospodarczej. Właścicielem nieruchomości jest Gmina S..
Od decyzji organu I instancji odwołanie złożył R.B., wnosząc o uchylenie decyzji. Skarżący podnosi, że z zawartej z właścicielem umowy najmu nie wynika obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości po stronie najemcy, należy domniemywać zatem, że jest zawarty w stawce czynszu najmu lub spoczywa na właścicielu.
Decyzją z dnia 14.07.2003 r. Nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze powołało się na przepis art. 3 ust. 1 pkt 4 a ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t. jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr, poz. 84 z późn. zm.), na mocy którego podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne, w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej będące posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego jeżeli posiadanie wynika z zawartej z właścicielem, Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych własności.
W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach organ I instancji prawidłowo ustalił, że obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości spoczywa na najemcy lokalu użytkowego czyli na R. B. jako posiadaczu nieruchomości. Argumenty podatnika, iż umowa najmu nie przewiduje obowiązku płacenia podatku nie jest uzasadniony, gdyż obowiązek podatkowy określa ustawa o podatkach i opłatach lokalnych.
Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego R. B. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący zarzuca niezgodność z prawem zaskarżonej decyzji, a w szczególności powołanie przez organ podatkowy błędnej podstawy prawnej, a mianowicie art. 3 ust. 1 pkt 4 a cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zamiast art. 2 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Skarżący przyznaje, że jest posiadaczem zależnym wynajmowanego lokalu. Skarżący, analizując przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, twierdzi że wynajmowany przez niego lokal nie stanowi odrębnego przedmiotu własności, a zatem skarżący jako najemca nie jest podatnikiem podatku od nieruchomości.
Skarżący podnosi, że aby uznać najemcę za podatnika podatku od nieruchomości należy stwierdzić czy lokal ten stanowi odrębny od gruntu przedmiot własności. Jeżeli lokal nie stanowi odrębnego przedmiotu własności nie może być uznany za nieruchomość w rozumieniu przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Skarżący powołuje się na uchwałę pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.062001 r. sygn. akt FPK 4/2000, zgodnie z jej tezą posiadacz lokalu niewyodrębnionego prawnie, będącego częścią nieruchomości stanowiącej własność jednostki samorządu terytorialnego nie jest podatnikiem podatku nieruchomości na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi.
Zgodnie z przepisem art. 97 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie została wydana z naruszeniem prawa materialnego albo przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 84 z późn. zm.) podatnikami podatku od nieruchomości są osoby fizyczne, osoby prawne, jednostki organizacyjne w tym spółki nie posiadające osobowości prawnej będące: posiadaczami nieruchomości lub ich części albo obiektów budowlanych lub ich części stanowiących własność Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, jeżeli posiadanie wynika z umowy zawartej z właścicielem z Agencją Własności Rolnej Skarbu Państwa lub z innego tytułu prawnego z wyjątkiem posiadania przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych własności. Organy podatkowe prawidłowo przyjęły, że podatnikiem podatku od nieruchomości z tytułu posiadania części nieruchomości – lokalu o powierzchni 43,70 m2 położonego w S. przy ul. [...] jest R.B..
Stwierdzić należy, ze począwszy od 01.01.2003 r. nastąpiła zmiana stanu prawnego w zakresie określania podmiotu podatkowego w podatku od nieruchomości. Przedmiotem niniejszej sprawy jest ustalenie zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2003 r. Powołany przez skarżącego przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych obowiązywał do 31.12.2002 r., a od 01.01.2003 r. krąg podatników podatku od nieruchomości określa przepis art. 3 ust. 1 pkt 4 ustawy. Wobec powyższego w obowiązującym w 2003 r. stanie prawnym zawarcie umowy najmu lokalu przenosi obowiązek podatkowy z właściciela na posiadacza nieruchomości lub jej część, jeżeli nieruchomość lub jej cześć jest własnością Skarbu Państwa lub jednostki samorządu terytorialnego. Wyjątek stanowi jedynie posiadanie przez osoby fizyczne lokali mieszkalnych niestanowiących odrębnych nieruchomości. W niniejszej sprawie przedmiotem najmu jest lokal użytkowy, a zatem podatnikiem podatku od nieruchomości jest najemca lokalu R. B. na podstawie przepisu art. 3 ust. 1 pkt 4 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.
Powołana przez skarżącego uchwała składu pięciu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.06.2001 r. sygn. akt FPK 4/2000 zapadła w stanie prawnym obowiązującym przed zmianą, która weszła w życie od dnia 01.01.2003 r., a zatem nie odnosi się do określania kręgu podmiotów podatkowych w podatku od nieruchomości zdefiniowanym w przepisie art. 3 ust. 1 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2003 r.
Zakres kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określa przepis art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc, że Sąd sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem, Sąd sprawdza, czy wydanie decyzji nastąpiło zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, procesowego, a naruszenie prawa mające lub mogące mieć wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem zaskarżonych decyzji zgodnie z przepisem art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).
W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego lub procesowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uznając ją za zgodną z prawem, skargę oddalił na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).