Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2008r. W. B. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego z wnioskiem o wznowienie postępowania w sprawach zakończonych ostatecznymi decyzjami Naczelnika Urzędu Skarbowego określającymi mu zobowiązanie w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące w okresie od 1 lipca 2004r. do 31 grudnia 2004r.
Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego wznowił postępowanie podatkowe w zakresie podatku od towarów i usług za okres od lipca do grudnia 2004r. zakończone ostatecznymi decyzjami o numerach od [...] do [...]
Następnie decyzjami z dnia [...]. oznaczonych numerami od [...] do [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił uchylenia decyzji ostatecznych określających zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za miesiące: lipiec - grudzień 2004r.
Decyzje te zostały podatnikowi doręczone w jednej przesyłce w dniu [...] lipca 2008r.
We wniesionych w dniu [...]sierpnia 2008r. odwołaniach od tych decyzji podatnik zażądał ich uchylenia i wydania rozstrzygnięć zgodnych z jego żądaniem.
Dyrektor Izby Skarbowej rozpatrując odwołania od decyzji wydał postanowienia z dnia 6 października 2008r. oznaczone numerami [...] do [...] którymi stwierdził, że odwołania od decyzji zostały wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do ich wniesienia. Skoro bowiem decyzje doręczone zostały podatnikowi w dniu [...] lipca 2008r. to termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu [...] sierpnia 2008r.
We wniesionych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargach W. B. zażądał uchylenia w całości postanowień Dyrektora Izby Skarbowej. Skarżący zarzucił organom podatkowym nierzetelne wykonanie czynności służbowych oraz błędne ustalenia faktyczne, co skutkowało wydaniem błędnych rozstrzygnięć. W jego ocenie zaistniałe uchybienia proceduralne miały decydujący wpływ na treść zaskarżonych rozstrzygnięć. W dalszej części swojej skargi W. B. odniósł się do sposobu prowadzenia postępowania podatkowego w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za 2004r. Skarżący stwierdził, że po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie decyzji określającej podatek dochodowy za 2004r., Naczelnik Urzędu Skarbowego winien z urzędu podjąć działania zmierzające do wyeliminowania decyzji określających mu podatek od towarów i usług.
W odpowiedziach na te skargi Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że zarzuty podniesione w skargach nie mogą być uwzględnione. Zaskarżonymi postanowieniami stwierdzono, że odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego odmawiających uchylenia prawomocnych decyzji zostały wniesione po terminie i w związku z tym przy ocenie zgodności z obowiązującymi przepisami tych postanowień nie ma znaczenia, to czy w prawidłowej wysokości został określony podatek od towarów i usług wynikający z ostatecznych decyzji objętych wnioskiem o wznowienie postępowania. Stanowisko skarżącego, że po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyroku w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r., organ podatkowy I instancji winien był z urzędu uchylić decyzje określające mu podatek od towarów i usług jest sprzeczne z przepisami rozdziału 17-19 Ordynacji podatkowej, które określają przypadki, kiedy decyzje ostateczne mogą być wzruszone. W konsekwencji tej argumentacji organ odwoławczy wniósł o oddalenie skarg.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na rozprawie w dniu 22 stycznia 2009r. działając na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił sprawy o sygn. akt od I SA/Kr 1569/08 do I SA/Kr 1574/08 połączyć do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia i prowadzić je pod sygn. akt I SA/Kr 1569/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargi nie zasługują na uwzględnienie.
Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Z kolei z treści art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika zaś, że sąd uchyla zaskarżoną decyzję, postanowienie bądź inny akt administracyjny, gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, gdy naruszenie prawa daje podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej (podatkowej) niż ta, w której wniesiono skargę. W orzecznictwie podkreśla się, że sąd nie jest wprawdzie związany granicami skargi, ale zawsze jest związany granicami sprawy, w której skarga została wniesiona i nie może swoimi ocenami prawnymi wykraczać poza sprawę, która była przedmiotem postępowania administracyjnego i wydanego w nim rozstrzygnięcia (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 1997r., sygn. akt SA/Ł 2572/95, uchwała NSA z dnia 3 lutego 1997r., sygn. akt OPS 12/96).
Kontroli Sądu w oparciu o kryterium legalności poddane zostały postanowienia, którymi Dyrektora Izby Skarbowej stwierdził, że odwołania skarżącego od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] zostały złożone z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszych sprawach były zatem powyższe postanowienia i ich prawidłowość w świetle obowiązującego prawa podlegała ocenie Sądu.
Zaskarżone rozstrzygnięcia wydane zostały na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Stosownie do art. 223 § 1 i 2 Ordynacji podatkowej odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego, który wydał decyzję w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
W sprawie niesporne jest, że wszystkie sześć odwołań z dnia [...] sierpnia 2008r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2008r. odmawiających w ramach wznowionego postępowania uchylenia decyzji ostatecznych Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2004r. zostało wniesionych po upływie ustawowego terminu do złożenia odwołania. Z niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń wynika bowiem, że w/w decyzje organu podatkowego I instancji zostały skutecznie doręczone w dniu [...] lipca 2008r. zaś odwołania zostały nadane w Urzędzie Poczty w Z. w dniu [...] sierpnia 2008r.
Odwołanie wniesione po terminie nie może być przez organ odwoławczy rozpatrzone merytorycznie, chyba, że strona złoży w trybie i na zasadach określonych w art. 162 - 163 Ordynacji podatkowej wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, a organ odwoławczy taki wniosek uwzględni. W rozpatrywanej sprawie skarżący takiego wniosku nie złożył.
Konsekwencją uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest natomiast stwierdzenie tego faktu w formie postanowienia (art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że stwierdzenie uchybienia terminowi do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy. Każde, nawet nieznaczne, przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. m.in. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2003r., sygn. akt SA/Bk 271/2003, wyrok WSA z dnia 29 czerwca 2006r., sygn. akt III SA/Wa 1085/06).
We wniesionych skargach de facto brak jest jakiegokolwiek zarzutu przeciwko postanowieniom organu odwoławczego. Trudno uznać za skuteczne i uzasadniające uchylenie zaskarżonych postanowień zarzuty nierzetelnego wykonywania czynności służbowych przez organy podatkowe oraz błędnych ustaleń faktycznych, co miałoby skutkować wydaniem sprzecznych z obowiązującym prawem zaskarżonych rozstrzygnięć. Ustalenia organu podatkowego II instancji, co do wniesienia odwołań po terminie, w ocenie Sądu, nie budzą żadnych wątpliwości. Skarżący w żadnym fragmencie skargi tych ustaleń nie podważył. Charakterystycznym jest, że skarżący w uzasadnieniu skarg skoncentrował się na sformułowaniu zarzutów wobec decyzji wydanych przez organ podatkowy I instancji w sprawie podatku od towarów i usług za okresy rozliczeniowe od lipca do grudnia 2004r. Jak zauważono na wstępie sąd administracyjny jest związany granicami sprawy, dlatego też rozpoznając skargi na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzające wniesienie odwołań po terminie, Sąd w składzie orzekającym nie mógł zajmować się kwestiami poruszonymi w skargach, które nie dotyczyły bezpośrednio zaskarżonych postanowień.
Biorąc powyższe pod uwagę, a w szczególności uznając, że zaskarżone postanowienia nie naruszają prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.