Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją - po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].06.2006 r., nr [...] stwierdzającego, że stanowisko L. Sp. z o.o. w K., zwanej dalej "Spółką", co do sposobu i zakresu stosowania przepisów prawa podatkowego zawarte we wniosku z dnia [...].02.2006 r. jest nieprawidłowe - odmówiono zmiany tego postanowienia.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, że zgodnie z art. 12 ust. 3d pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm., w tym Dz.U. z 2003 r., nr 202, poz. 1957), zwanej dalej "u.p.d.o.p.", "w przypadku rozliczeń z tytułu dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub gazu przewodowego (...) - za datę powstania przychodu należnego uważa się wynikający z faktury termin płatności, a jeżeli termin nie jest określony, ostatni dzień miesiąca, w którym wystawiono fakturę". Przepis ten ma zastosowanie do Spółki, gdyż od listopada 2005 r. dokonuje ona dostawy gazów technicznych (tlen i azot) przy pomocy rurociągów.
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 3 sierpnia 2006 r. (nr [...]) Spółka wniosła o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz poprzedzającego ją postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
- - przepisów prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne zastosowanie art. 12 ust. 3d pkt 1 u.p.d.o.p. poprzez przyjęcie, że w analizowanym przypadku mamy do czynienia z dostawą gazu przewodowego, dla której przychód należny rozpoznawać należy w oparciu o zasadę wyrażoną w tym przepisie,
- - przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenie:
art. 122 w zw. z art. 187§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm., dalej określanej skrótem "O.p.") - poprzez brak wyczerpującego odniesienia się do argumentacji Spółki, art. 124 O.p. - poprzez brak w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia dotyczącego zasadności przyjętych przez organ II instancji przesłanek, którymi kierował się przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy.
Z motywów skargi wynika, że powołane przez organ odwoławczy przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (tekst jednolity: Dz.U. z 2006 r., nr 89, poz. 625 ze zm.) nie mogą mieć zastosowania w sprawie, gdyż rurociągi, którymi Spółka przesyła gazy techniczne nie należą do przedsiębiorstw energetycznych. Takich rurociągów dotyczy zaś ta ustawa. W myśl jej art. 3 pkt 23 system gazowy stanowią sieci gazowe oraz przyłączone do nich urządzenia i instalacje, współpracujące z siecią. Z kolei wg pkt 11 tego samego artykułu siecią są instalacje połączone i współpracujące ze sobą, służące do przesyłania lub dystrybucji paliw lub energii, należące do przedsiębiorstwa energetycznego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczas zajmowane stanowisko.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Skarga opiera się w istocie na wychwyceniu pewnej niekonsekwencji, jaka wkradła się do uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Mianowicie organ odwoławczy z jednej strony trafnie przyjął, że u.p.d.o.p. nie zawiera definicji gazu przewodowego, jak również nie odsyła w tym zakresie do klasyfikacji statystycznych oraz do przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm., w tym Dz.U. z 2005 r., nr 14, poz. 113), zwanej dalej u.p.t.u., z drugiej strony nietrafnie przyjął, że u.p.d.o.p. odsyła w tymże zakresie do ustawy Prawo energetyczne. Zwrócić należy uwagę na to, że od 1.02.2005 r. do Prawa energetycznego odsyła art. 2 pkt 27 a u.p.t.u. co do rozumienia pojęć "system gazowy" dla celów określenia miejsca świadczenia dostawy gazu w systemie gazowym.
Natomiast u.p.t.u. nie czyni tego samego co do określenia momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Momentem tym przy dostawach energii elektrycznej i cieplnej oraz gazu przewodowego zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. a jest upływ terminu płatności, jeżeli został on określony w umowie właściwej dla rozliczeń z tytułu tych dostaw. Gdyby zaś ustawodawca chciał tu postąpić identycznie przy pojęciu "gazu przewodowego", to z pewnością dałby temu odpowiedni wyraz. W związku z tym w podatku dochodowym od osób prawnych przy definiowaniu pojęcia "gaz przewodowy" należy sięgnąć do języka potocznego. Według zaś Słownika Języka Polskiego pod redakcją W. Doroszewskiego t.II, s.1064, "gaz" to "ciało lotne, substancja rozprężliwa, nie mająca określonego kształtu ani objętości niezależnej od temperatury, zwanej krytyczną, przechodzącą w stan ciekły; jeden z trzech stanów ciał (obok cieczy i ciał stałych)".
W pojęciu tym mieszczą się gazy techniczne (tlen i azot). Z kolei "przewód" to "kanał lub rura w urządzeniach wentylacyjnych, kanalizacyjnych i wodociągowych do przeprowadzania cieczy lub gazu". Zatem dostawy gazów technicznych przez Spółkę przy pomocy rurociągów od listopada 2005 r. są dostawami gazu przewodowego w rozumieniu art. 12 ust. 3 d pkt 1 u.p.d.o.p.
W związku z tym zgodzić się należy z organami podatkowymi, iż skarżąca Spółka powinna rozpoznawać przychód należny z tytułu dostawy gazu przewodowego w myśl tego przepisu, a nie art. 12 ust. 3 a u.p.d.o.p. stanowiącego do końca 2006 r., że "za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c i 3d, dzień wystawienia faktury (rachunku), nie później jednak niż ostatni dzień miesiąca, w którym wydano rzecz (...)". Przepis ten jako mający charakter ogólny nie jest odpowiedni dla rozpoznawania daty uzyskania przychodu z dostaw gazu przewodowego, które to świadczenia mają charakter ciągły. Z tego względu ustawodawca wprowadził przepis szczególny, tj. art. 12 ust. 3 d pkt 1 u.p.d.o.p. Nie jest to zresztą jedyny przepis dotyczący świadczeń o charakterze ciągłym. Tak samo ustawodawca postąpił w u.p.t.u. Art. 19 ust. 13 pkt 1 lit. a tej ustawy jest przepisem szczególnym w stosunku do ust. 1 tego artykułu.
Skoro stanowisko organu I instancji było prawidłowe, to odmowa jego zmiany była zasadna. Organy podatkowe nie naruszyły więc przepisów prawa materialnego. Dlatego też dokonane naruszenie przez nie przepisów postępowania w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie podatnika, nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.
Z tego względu Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji.