Uzasadnienie
A. S. zgłosił w dniu 28 czerwca 2010r. w ramach importu z USA do procedury odprawy celnej dopuszczenia do obrotu z zastosowaniem zwolnienia z należności celnych i podatkowych m. in. pojazd Quad Arctic CAT, rok produkcji 2007. Postanowieniami z dnia 21 października 2014r. zostały wszczęte postępowania: celne w sprawie kwoty wynikającej z długu celnego oraz podatkowe w sprawie podatku akcyzowego, zakończone wydaniem stosownych decyzji przez Naczelnika Urzędu Celnego. Przy czym wydanie decyzji w sprawie podatku akcyzowego było konsekwencją wydania decyzji w sprawie kwoty wynikającej z długu celnego.
Po rozpatrzeniu odwołań Dyrektor Izby Celnej decyzjami:
- - z dnia 29 lipca 2015r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie określenia kwoty wynikającej z długu celnego,
- - z dnia 29 lipca 2015r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w sprawie podatku akcyzowego z tytułu importu w/w pojazdu.
A. S. reprezentowany przez pełnomocnika złożył skargę z dnia 28 sierpnia 2015r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 lipca 2015r. w przedmiocie podatku akcyzowego. Jednocześnie w tut. Sądzie pod sygn. akt III SA/Kr 1339/15 została zarejestrowana skarga A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 29 lipca 2015r. w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego i oczekuje na wyznaczenie rozprawy.
Na rozprawie w dniu 27 listopada 2015r. pełnomocnicy stron złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Jak stwierdzono w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie pod sygn. akt III SA/Kr 1339/15 została zarejestrowana skarga A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie określenia należności celnych przywozowych, wynikających z długu celnego.
Wydana decyzja w przedmiocie podatku akcyzowego niewątpliwie jest konsekwencją wydania decyzji w sprawie należności wynikających z długu celnego. Przyjąć zatem należy, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy w podatku akcyzowym jest uwarunkowane wynikiem orzeczenia wydanego w sprawie sygn. akt III SA/Kr 1339/15..
W doktrynie podkreśla się, że należy opowiadać się za szerokim interpretowaniem użytego w art. 125 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy pojęcia "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania", wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. Zwłaszcza należy mieć na uwadze, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie tego przepisu powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7, art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 240 § 1 pkt 7 i 8 Ordynacji podatkowej) jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym już toczącym się postępowaniu (por. M. Niezgódka-Medek (w:), B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II).
Jednocześnie stosownie do art. 126 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.
Na rozprawie w dniu 27 listopada 2015r. pełnomocnicy stron zgodnie wnieśli o zawieszenie postępowania.
Sąd akceptuje stanowisko prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 14 września 1977r., sygn. akt III CRN 194/74, postanowienie NSA z dnia 29 sierpnia 2011r., sygn. akt I FSK 982/11, postanowienie NSA z dnia 17 listopada 2010r., sygn. akt I OSK 1832/10), zgodnie z którym w razie pokrywania się podstaw zawieszenia na zgodny wniosek stron i jednej z przesłanek zawieszenia postępowania z urzędu, pierwszeństwo ma przesłanka zawieszenia postępowania z urzędu (obligatoryjna lub fakultatywna). Pogląd ten został podzielony również w piśmiennictwie (por. np. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, s. 252; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Warszawa 2006, s. 284).
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji postanowienia przy zastosowaniu art. 125 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.