Uzasadnienie
Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2014r. przyznane zostało skarżącemu J. P. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu.
Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 7 listopada 2014r. na pełnomocnika J.P. została wyznaczona adwokat A. Z. – H., wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. ul. B..
Podczas rozprawy sądowej odbywającej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w dniu 8 stycznia 2015r. pełnomocnik skarżącego – adwokat A Z. – H. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu w sprawie jego skargi na decyzję SKO w K. z dnia 9 lipca 2014r wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości, według obowiązujących przepisów wskazując jednocześnie, że koszty te nie zostały w żadnym zakresie pokryte, ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – obliczona jest na podst. § 6, a w tzw. innej sprawie wynosi 240,00 zł.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym, orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 60 zł na podstawie § 6 pkt 1 (wartość przedmiotu sporu do 500 zł) w zw. z § 18 ust. 1 pkt. 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r., nr 177, poz.1054 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości.
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami) oraz § 18.1 pkt. 1a w zw. z § 2 pkt 3 oraz § 6 pkt. 1 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami).