Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. jako organ egzekucyjny prowadził postępowanie egzekucyjne do majątku zobowiązanego A. W. na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 21.06.2021r. nr [...] wystawionego przez w/w organ, który jest wierzycielem na zaległość z tytułu podatku od towarów i usług za I kwartał 2021 roku w wysokości należności głównej [...] zł. Organ egzekucyjny wszczął egzekucję dokonując zajęcia świadczenia [...] w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych Oddział w C. (zawiadomienie o zajęciu z dnia 22.06.202lr.). Odpis tytułu wykonawczego wraz z zawiadomieniem o zajęciu został doręczony zobowiązanemu w dniu 01.07.2021r.
Zobowiązany w piśmie z dnia 06.07.2021 r. złożył zarzuty na postępowanie egzekucyjne, w których podniósł:
"1. (...) nieistnienie egzekwowanego obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji);
- 2. (...) brak wymagalności egzekwowanego obowiązku (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). "
W uzasadnieniu zarzutów zobowiązany wskazał, że należność z tytułu podatku VAT została w całości uregulowana.
W dniu 09.08.2021r. wierzyciel wydał postanowienie, którym oddalił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej.
Na postanowienie to zobowiązany pismem z dnia 30.08.2021r. wniósł, w ustawowym terminie, zażalenie do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., w którym podnosi: "1. (...) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej (art. 59 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej) z uwagi na nieistnienie egzekwowanego obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 ustawy egzekucyjnej) wobec jego zapłaty, względnie brak wymagalności z uwagi na wystąpienie innej przyczyny fart. 33 § 2 pkt 6 lit. c ustawy egzekucyjnej. "
2. (...) naruszenie przepisów art. 34 § 1, 2, 4 ustawy egzekucyjnej, poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu wniesionego zarzutu za nieuzasadniony, pomimo istnienia podstaw prawnych i faktycznych dla przeciwnego postąpienia. "
W uzasadnieniu zażalenia zobowiązany powtórzył argumentację zawartą w piśmie z dnia 06.07.2021 r.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. postanowieniem z 1 października 2021 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia podniesiono, że zobowiązany twierdzi, iż dokonał w dniu 26.04.202lr. wpłaty na zaległość z tytułu podatku VAT za I kwartał 2021 r. w wysokości [...] zł. Jednak jak wynika z akt sprawy zobowiązany posiada zaległości w podatku VAT nie tylko za w/w okres. Dlatego Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. rozliczył powyższą wpłatę zgodnie z art. 62 § 1 ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020r, poz. 1325). Przepis ten stanowi, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika.
Dokonana wpłata została zaliczona zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa na poczet najstarszej zaległości w podatku od towarów i usług, tj. na poczet III kwartału 2016 roku, a sposób jej zaliczenia przedstawiał się następująco: [...] zł - należność główna i [...] - odsetki.
Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. postąpił zatem zgodnie z obowiązującym prawem rozliczając wpłatę zobowiązanego, a następnie kierując do niego upomnienie w sprawie zapłaty zaległości w podatku VAT za I kwartał 2021 r., i wobec jej nieuregulowania wystawił w/w tytuł wykonawczy i wszczął egzekucję.
Zarzut zobowiązanego sformułowany w oparciu o art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 6 upea, a dotyczący nieistnienia i braku wymagalności obowiązku z powodu zapłaty zaległości podatkowej, jest więc nieuzasadniony.
Odpowiadając na zarzut naruszenia art. 34 § 1, 2, 4 upea, poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu wniesionego zarzutu za nieuzasadniony, zawarty w punkcie drugim zażalenia organ odwoławczy zwrócił uwagę, że wierzyciel wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył powyższych przepisów, bowiem działał prawidłowo w trybie art. 34 § 2 pkt 1 upea. Wierzyciel, jako organ pierwszej instancji, przeprowadził postępowanie mającego na celu zbadanie, czy zarzuty nieistnienia i braku wymagalności obowiązku są uzasadnione. Po stwierdzeniu w trakcie postępowania, iż w/w zarzuty są nieuzasadnione wydał postanowienie, w którym oddalił zarzuty na postępowanie egzekucyjne.
Jednocześnie zauważono, że w/w przepisy nie wpływają na przebieg postępowania w sprawie uznania bądź nie zarzutów. Przepisy te informują jedynie o tym, w jaki sposób wierzyciel i organ egzekucyjny powinni zakończyć bądź kontynuować prowadzone postępowanie egzekucyjne, po zakończeniu postępowania w sprawie zarzutów egzekucyjnych.
Na to rozstrzygnięcie została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: nieuwzględnienie, że zachodzi niedopuszczalność egzekucji administracyjnej (art. art. 59 § 1 pkt 1 ustawy egzekucyjnej) z uwagi na nieistnienie egzekwowanego obowiązku (art. 33 § 2 pkt 1 ustawy egzekucyjnej) wobec jego zapłaty, względnie brak wymagalności z uwagi na wystąpienie innej przyczyny (art. 33 § 2 pkt 6 lit. c ustawy egzekucyjnej), oraz nieuwzględnienie, że organ I Instancji dopuścił się naruszenia przepisów art. 34 § 1, 2, 4 ustawy egzekucyjnej - poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie polegające na uznaniu wniesionego zarzutu za nieuzasadniony pomimo istnienia podstaw prawnych i faktycznych dla przeciwnego postąpienia.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podtrzymał swoje dotychczasowe i wskazał, że nie było i nie ma żadnych podstaw do wszczęcia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] (nr systemowy organu egzekucyjnego [...]) obejmującego należności z tytułu podatku VAT za okres I kwartał 2021 r., albowiem są to należności w całości uregulowane. Podatnik podatek [...] płacił na bieżąco i za każdym razem wskazywał wyraźnie tytuł prawny wpłaty, co zostało przez organ nieuwzględnione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podnieść należy, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przede wszystkim w drodze kontroli działalności administracji publicznej, która realizowana jest co do zasady pod kątem zgodności z prawem. Kompetencja w tym przedmiocie wynika z art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.; dalej w skrócie: "P.u.s.a.").
Na wstępie należy zauważyć, że Skarżący podniesione zarzuty wiąże z dokonaną wpłatą [...] zł. w której wyraźnie wskazał tytuł prawny wpłaty.
Zgodnie z brzmieniem art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika, a w przypadku braku takiego wskazania - na poczet zobowiązania podatkowego o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zobowiązań podatkowych podatnika. W przypadku, gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika. W sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych, odsetek za zwłokę oraz kosztów upomnienia wydaje się postanowienie, na które służy zażalenie, z zastrzeżeniem § 4a (art. 62 § 4 Ordynacji podatkowej).
Z akt sprawy wynika, iż Skarżący w dniu 26 kwietnia 2021 r. dokonał wpłaty kwoty [...]zł, wskazując, że wpłata dokonywana jest na poczet podatku [...] za [...]. Wpłata ta została zaliczona przez S. na poczet zaległości o najwcześniejszym terminie płatności tj. za 3 kwartał 2021 r. odpowiednio [...] zł kapitał i [...] odsetki.
Zdaniem Sądu kategoryczne brzmienie art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej nie pozostawia wątpliwości, że w przypadku, gdy na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności we wskazanym przez podatnika podatku, a w przypadku braku takiego wskazania lub braku zaległości podatkowej we wskazanym podatku - na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości podatkowych podatnika.
Organ zasadnie przyjął, iż w sytuacji posiadania zaległości podatkowych, podatnik dokonujący wpłaty może decydować o jej przeznaczeniu, ale tylko w zakresie tytułu podatkowego, a nie okresu za który powstała zaległość, gdyż z urzędu będzie ona zaliczana na zaległość o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku.
Ponieważ podatnik w chwili wpłaty kwoty [...]zł posiadał zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za 3 kwartał 2016 r. to organ, zgodnie z dyrektywą art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, prawidłowo zaliczył wpłatę Skarżącego na poczet tej zaległości wraz z odsetkami. Zwrócić bowiem należy, że wbrew twierdzeniom Skarżącego na dzień 7 września 2021 r. Skarżący posiadał zaległości podatkowe wraz z odsetkami z tytułu podatku od towarów i usług wynosił [...] zł. (karta [...] akt administracyjnych).
Zgodnie z treścią art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli na podatniku ciążą bieżące zobowiązania podatkowe z różnych tytułów, zasadą jest, iż dokonaną wpłatę zalicza się na poczet podatku zgodnie ze wskazaniem podatnika. Podkreślić jednak należy, że jeżeli na podatniku ciążą zobowiązania podatkowe, których termin płatności upłynął, - jak to miało miejsce w niniejszej sprawie - dyspozycja podatnika w zakresie zaliczenia dokonanej wpłaty nie ma znaczenia, a dokonaną wpłatę zalicza się na poczet zaległości podatkowej o najwcześniejszym terminie płatności spośród wszystkich zaległości we wskazanym podatku. Podatnik może jedynie decydować i wskazać rodzaj podatku. Skarżący wskazał rodzaj podatku - podatek od towarów i usług, co też organ zasadnie uwzględnił.
Zaskarżone postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne i prawne, gdyż szczegółowo wyjaśnia sposób zaliczenia wpłaty dokonanej w dniu 26 kwietnia 2021 r. powołując się na zastosowane w sprawie normy, w szczególności na art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej.
Z tego też względu podzielić należy stanowisko organów, że zarzut sformułowany w oparciu o art. 33 § 2 pkt 1 i pkt 6 upea, a dotyczący nieistnienia i braku wymagalności obowiązku z powodu zapłaty zaległości podatkowej, jest więc nieuzasadniony.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, iż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, co uzasadnia oddalenie skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.