Uzasadnienie
WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 29.04.2009r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 14.05.2009r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M.W.
Adwokat udzielił pełnomocnictwa substytucyjnego do zastępstwa w niniejszej sprawie aplikantowi adwokackiemu B. M. Następnie wniósł do Sądu "pismo skarżącego z dnia 16.09.2009r. " zawierające m.in. wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, która nie została opłacona w jakiejkolwiek części. Adwokat udzielił również pełnomocnictwa substytucyjnego adwokatowi T. G. W dniu 02.12.2009r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie a na rozprawie pełnomocnik substytucyjny ponowił wniosek zawarty w piśmie z dnia 16.09.2009r.
Dnia 16.02.2010r. wpłynęła do Sądu skarga kasacyjna od tego wyroku sporządzona przez adwokata M. W., zawierająca wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu wraz ze stwierdzeniem, że nie została ona opłacona w jakiejkolwiek części.
Następnie adwokat wniósł wniosek z dnia 29.11.2011r o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy zarówno przed WSA w Krakowie jak i NSA.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, sporządził i wniósł skargę kasacyjną od wydanego wyroku. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też, zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)