Uzasadnienie
Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2014 r. przyznane zostało skarżącemu M. B. prawo pomocy obejmujące m. in. ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w dniu 25 listopada 2014 r. na pełnomocnika skarżącego wyznaczył adwokata K. P..
Wyrokiem z dnia 29 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę M. B. oddalił, a Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 lipca 2017 roku sygn. akt II FSK 1879/15 oddalił skargę kasacyjną sporządzoną w imieniu skarżącego przez wyznaczonego pełnomocnika.
W dniu 25 lipca 2018 r. do tut. Sądu wpłynęła opinia prawna o braku podstaw do sporządzenia skargi o wznowienie postepowania w przedmiotowej sprawie sporządzona przez adw. K. P. wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów pomocy prawnej w zakresie sporządzenia przedmiotowej opinii oraz oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714).
Przepisy rozporządzenia nie regulują co prawda wysokości opłaty za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, jednakże zgodnie z brzmieniem § 5 rozporządzenia wysokość opłat w sprawach nieokreślonych w rozporządzeniu ustala się przyjmując za podstawę opłatę w sprawach najbardziej zbliżonego rodzaju. Za najbardziej zbliżoną rodzajowo czynność należy uznać opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, za sporządzenie której rozporządzenie w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. "b" przewiduje opłatę w wysokości 50% opłaty określonej w pkt 1, która w niniejszej sprawie wynosi [...] zł (zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit "c"), nie mniej niż [...] zł. Zatem opłata za sporządzenie w/w opinii wynosi [...] zł (240 zł x 50% = [...] zł).
Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług w kwocie [...]zł (120 zł x 23% = [...] zł) w myśl § 4 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.).
W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.