Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...].2004r. - [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego, działając na podstawie art. 17 i 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002r. Nr 110, poz. 968 z późn. zm.) oraz art. 105 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2000r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie wszczętej na żądanie T. A. z dnia [...].2004r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) o "wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów egzekucyjnych pobranych na podstawie duplikatów tytułów wykonawczych nr [...], [...] oraz [...] z dnia [...].2001r.
W uzasadnieniu postanowienia podano, iż w przedmiotowej sprawie kwestia kosztów egzekucyjnych pobranych na podstawie w/w duplikatów tytułów wykonawczych sprowadza się do faktu ich naliczenia a następnie, w związku z uchyleniem czynności powodującej ich powstanie do stwierdzenia braku ich wymagalności oraz co za tym idzie do ich wykreślenia z tytułów wykonawczych.
W konsekwencji powyższego koszty egzekucyjne wykazane w duplikatach w/w tytułów wykonawczych nie zostały pobrane, stąd żądanie strony o uchylenie postanowień w przedmiocie pobranych kosztów egzekucyjnych nie znajduje potwierdzenia w stanie faktycznym i jest bezprzedmiotowe".
Na postanowienie organu egzekucyjnego I instancji zobowiązany złożył zażalenie, w którego uzasadnieniu podniósł, że "organ egzekucyjny w trakcie bezprawnie wszczętego i prowadzonego w stosunku do niego postępowania egzekucyjnego pobrał kwotę co najmniej [...] zł [...] gr. tytułem kosztów egzekucyjnych. Twierdzenie Naczelnika Urzędu Skarbowego, że koszty te nie zostały przez organ egzekucyjny pobrane, lecz jedynie "naliczone" i wpisane do duplikatów tytułów wykonawczych stanowi nie tylko kłamstwo, ale również nie znajduje potwierdzenia w dokumentach urzędowych, a w szczególności w "postanowieniu Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...].2003r. w przedmiocie zwrotu kosztów egzekucyjnych pobranych w trakcie bezprawnie wszczętej i prowadzonym w stosunku do mnie postępowaniu egzekucyjnym, w którym stwierdzono iż, odsetki od kosztów egzekucyjnych pobranych do tytułów wykonawczych (...) obliczono do dnia [...].2003r. tj do dnia dokonania zwrot i zajęcia wierzytelności, nr zaświadczenia [...]...".
Postanowieniem z dnia 15.09.2004r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej działając na podstawie tych samych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji co organ egzekucyjny I instancji (z tym, że zamiast art. 17 wskazał tylko § 1 tego artykułu) i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał postanowienia organu I instancji w mocy.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że "uchylonymi czynnościami egzekucyjnymi było zajęcie należności zobowiązanego z tytułu zwrotu odrębnych kosztów egzekucyjnych (...) wynikających z odrębnych postępowań prowadzonych na podstawie wymienionych w postanowieniu z dnia [...].2003r. tytułów wykonawczych. Sposób podania w uzasadnieniu tego postanowienia okresu, za który w odniesieniu do wskazanych kosztów obliczono odsetki, wskazujący że okres ten kończył się w dniu, w którym dokonano zajęcia wierzytelności na poczet kosztów egzekucyjnych, wynikających z tytułów wykonawczych od [...] do [...] nie ma związku z pobraniem lub nie pobraniem kosztów egzekucyjnych na podstawie tych tytułów".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawą prawna do wydania postanowienia o umorzeniu postępowania w sprawie wszczętej na żądanie T. A. z dnia [...].2004r. o wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów egzekucyjnych pobranych na podstawie duplikatów tytułów wykonawczych od nr [...] do [...] z dnia [...].2001r. nie mogły być art. 17 i 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 105 k.p.a., lecz art. 64c § 3, 7 i 8 pierwszej z wymienionych wyżej ustaw. Przepisy te zaś stanowią:
- - "Jeżeli po pobraniu od zobowiązanego należności z tytułu kosztów egzekucyjnych okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, należności te, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ egzekucyjny zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela, z zastrzeżeniem § 3a."
- - "Organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela. Na postanowienie to przysługuje zażalenie.
- - "Żądanie, o którym mowa w § 7, nie podlega rozpatrzeniu, jeżeli zostało wniesione po upływie 14 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego, a w przypadku zakończenia postępowania egzekucyjnego wskutek wyegzekwowania wykonania obowiązku - od dnia powiadomienia zobowiązanego o wysokości pobranych kosztów egzekucyjnych."
Za powyższym stanowiskiem przemawiają szereg argumentów. I tak egzekucja prowadzona na podstawie w/w duplikatów tytułów wykonawczych została umorzona postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...].2004r. nr [...]. Jako podstawę prawną wydania tego postanowienia wskazano m.in. art. 59 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż dochodzenie należności z tytułu opłaty skarbowej były już przedawnione w momencie wszczęcia egzekucji. Zatem egzekucja ta była wszczęta i prowadzona niezgodnie z przepisami.
Z kolei z zapisów znajdujących się w w/w duplikatach tytułów wykonawczych wynika, że pobrano m.in. koszty egzekucyjne.
W tym stanie rozpoznawanej sprawy organ egzekucyjny I instancji nie mógł umorzyć postępowania z powodu jego bezprzedmiotowości. Organ ten powinien natomiast nie uwzględnić żądania skarżącego o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych z powodu jego przedwczesności. Żądanie to zostało bowiem złożone w dniu [...].2004r. a więc w trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego. Postępowanie to zakończyło się zaś w dniu [...].2004r. wydaniem postanowienia o jego umorzeniu.
Powyższe uchybienie nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Jest ono i tak negatywne dla skarżącego. Z tego względu Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.