Uzasadnienie
Skarżący M. D. w skardze z dnia 27 listopada 2008 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 21 października 2008 r. w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r., w kwocie 132.117,00 zł.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji materialnej. Jego miesięczny dochód to 2368 zł brutto, wraz z żoną i dwojgiem dzieci (2,5 i 12 lat) mieszka w mieszkaniu spółdzielczym lokatorskim o powierzchni 35 m². Miesięcznie skarżący ponosi koszty utrzymania w wysokości 900 zł, a także posiada zadłużenie na karcie kredytowej na kwotę 2000 zł. Wskazano też, że kwota zaległości podatkowej, za którą odpowiadają byli wspólnicy spółki "F" wynosi 332 486,80 zł, a odsetki od tej kwoty we wrześniu 2007 r. wynosiły ponad 100 000 zł. Skarżący podkreślił, że sytuacja skarżącego spełnia przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. - zwanej dalej "p.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zasadą jest, że akty lub czynności z zakresu administracji publicznej powinny być wykonywane. Wniosek o wstrzymanie ich wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy, więc samo powołanie się na trudną sytuację materialną. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.
W ocenie Sądu dokonanej zarówno na podstawie przesłanek wskazanych we wniosku jak i informacji znajdujących się w aktach sprawy należy uznać, iż skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na wyczerpanie powyższych przesłanek. W uzasadnieniu wniosku przedstawiono informacje dotyczące jego sytuacji materialnej, jednakże nie wynikają z nich okoliczności mogące uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewątpliwie konieczność ponoszenia zobowiązań podatkowych stanowi dolegliwość dla skarżącego jednakże sam fakt trudnej sytuacji materialnej skarżącego nie stanowi podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pogląd taki został także zaprezentowany w postanowieniu NSA z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt I FZ 156/08, w którym stwierdzono, że z faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Biorąc pod uwagę wszystkie w/w okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny, uznając przedmiotowy wniosek skarżącego za bezzasadny w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.