Uzasadnienie
W dniu 3 listopada 2004 roku T. C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 11 października 2004 roku nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...].06.2004r. w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2001 w kwocie [...] zł.
Na rozprawie w dniu 22 maja 2007 roku pełnomocnik skarżącej cofnął skargę w przedmiotowej sprawie.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm -określanej dalej skrótem p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Przepis ten ustala więc generalną zasadę o wiążącym sąd oświadczeniu o cofnięciu skargi. Jest to następstwo możliwości rozporządzania przez skarżącego skargą z ograniczeniem, w tym zakresie, ingerencji sądu. Sąd może mianowicie uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne wówczas jedynie, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Ponieważ w niniejszej sprawie Sąd nie znalazł żadnych okoliczności powodujących niedopuszczalność cofnięcia skargi, uznał, że została ona skutecznie cofnięta. W związku z tym postępowanie należało umorzyć zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.