Uzasadnienie
W dniu 27 maja 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej upoważniony przez Ministra Finansów, na wniosek S.K., wydał interpretacje indywidualną nr [...] dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania dochodów uzyskiwanych przez akcjonariusza z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowo-akcyjnej. Interpretacja została doręczona wnioskodawcy w dniu 10 czerwca 2011 r. W interpretacji zawarte było także pouczenie, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, którą wnosi się, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu- do usunięcia naruszenia prawa, skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania.
Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa S.K. złożył w dniu 27 czerwca 2011 r.(data nadania pisma w UP), a odpowiedź na to wezwanie zostało podatnikowi doręczone z upływem dnia 12 sierpnia 2011 r.(w trybie art. 150§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa /tj. z 2005 r. Dz.U.Nr 8 poz.60 ze zm./). Pismem z dnia 10 sierpnia 2011 r., które organ otrzymał w dniu 22 sierpnia 2011 r. S.K. złożył od powyższej interpretacji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 52 §1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz.1270 ze zm. zwaną dalej p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie zaś treścią art. 52 § 3 p.p.s.a. jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a czyli na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.
Stosownie zaś do treści art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Odnosząc przytoczone zasady do okoliczności sprawy Sąd uznał, że skargę należało odrzucić albowiem skarżący w ustawowym terminie nie złożył wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpał trybu określonego w cyt. wyżej art. 52 § 1, 2 i 3 p.p.s.a., mimo stosownego pouczenia.
Skoro odpis przedmiotowej interpretacji został skarżącemu doręczony w dniu 10 czerwca 2011 r. to termin do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa upłynął w dniu 24 czerwca 2011 r. Dzień ten wypadł następnego dnia po święcie Bożego Ciała, w piątek, który nie był dniem ustawowo wolnym od pracy. Tymczasem skarżący wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożył w dniu 27 czerwca 2011 r., a zatem po upływie ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.