Uzasadnienie
A. K. i P.K. osobnymi wnioskami zwrócili się o wydanie pisemnej interpretacji przepisów podatkowych w sprawie indywidualnej. Wskazali, że nabyli w drodze spadkobrania akcje, opłacając podatek na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Następnie, w sytuacji kiedy cena tych akcji spadła, sprzedali pewną ich ilość, nie wykazując następnie w zeznaniach podatkowych dochodu z tego tytułu. Organ podatkowy przyjął- zdaniem wnioskodawców błędnie- że każda sprzedaż akcji nabytych w drodze czynności nieodpłatnej podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. A. K. i P.K. wyrazili stanowisko, iż nie powinna być obciążeni tym podatkiem. Oba wnioski wpłynęły do organu podatkowego dnia 20 maja 2008 roku.
Dnia 20 sierpnia 2008 roku Dyrektor Izby Skarbowej, działając z upoważnienia Ministra Finansów, wydał interpretacje indywidualne nr [...](z wniosku A.K.) oraz [...](z wniosku P. K.), wskazując, iż stanowisko przedstawione przez wnioskodawczynię jest nieprawidłowe. W podstawie prawnej powołano art. 14b § 1 i § 6 o.p. oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770). Interpretacje zostały doręczone A. K. 22 sierpnia 2008 roku, zaś P. K. – 25 sierpnia 2008 roku.
Po wezwaniu organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa, A.K. i P.K. wnieśli w terminie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarejestrowane odpowiednio pod sygnaturami akt I SA/Kr 1631/08 i I SA/Kr 1632/08. Domagali się uchylenia wydanych wobec nich interpretacji i zasądzenia kosztów postępowania, podnosząc, że stanowisko organu niesłusznie traktującego spadek jak zarobek, obciąża ich w nieuzasadniony sposób i obniża szanse wzrostowe gospodarki. W dalszym toku postępowania podnieśli nadto, że interpretacje wydano z uchybieniem terminu, o jakim mowa w przepisach o.p.
Postanowieniem z dnia 2 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie połączył sprawy wszczęte wskutek obu skarg do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygnaturą akt I SA/Kr 1631/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Wśród aktów administracyjnych, które podlegają kognicji sądu, w myśl art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. znajdują się między innymi pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Jak wynika z art. 146 § 1 p.p.s.a., uwzględniając skargę na interpretację indywidualną, sąd administracyjny ją uchyla. Zgodnie z art. 152 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane.
Stosownie do art. 14d ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku – o.p., znajdującego zastosowanie w przedmiotowej sprawie, wynika, iż interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 o.p. W ocenie Sądu, termin, o którym mowa w art. 14d zostaje zachowany przez organ wówczas, gdy przed jego upływem interpretacja zostanie skutecznie doręczona wnioskodawcy. Dla zachowania terminu konieczne jest zatem nie tylko wydanie, ale także doręczenie interpretacji.
Sąd podzielił w tym zakresie pogląd, wyrażony w w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 listopada 2008 r. sygn. akt I FPS 2/08 ONSAiWSA 2009/1/2,, zgodnie z którym pojęcie "niewydanie postanowienia", użyte w art. 14b § 3 o.p. w brzmieniu z roku 2005, oznacza brak jego doręczenia w terminie 3 miesięcy, liczonym od dnia otrzymania wniosku, o którym stanowi przepis § 1 powołanego artykułu. Pogląd ten zachowuje pełną aktualność w obecnym stanie prawnym, w którym termin wydania interpretacji został uregulowany przepisem art. 14d o.p. Zgodnie z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej, w razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie określonym w art. 14d uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie.
W niniejszej sprawie wnioski o wydanie interpretacji indywidualnej wpłynęły do organu podatkowego w dniu 20 maja 2008 roku. Zgodnie zatem z art. 12 § 3 o.p. trzymiesięczny termin, o jakim mowa w art. 14d o.p., upłynął dnia 20 sierpnia 2008 roku (środa). Tymczasem interpretacja została doręczona A. K. 22 sierpnia 2008 roku, zaś P.K.- 25 sierpnia 2008 roku, co oznacza, że doszło do uchybienia terminu. Powyższe oznacza, że w obrocie prawnym pozostają interpretacje uznająca stanowisko wnioskodawców za prawidłowe w pełnym zakresie, przy czym fikcja prawna, wyrażona w art. 14o § 1 o.p. nakazuje przyjmować, iż w obrocie prawnym interpretacje te znalazły się w dniu 21 sierpnia 2008 roku. Odnoszenie się do zarzutów skargi jest w takiej sytuacji bezprzedmiotowe, gdyż dla uchylenia zaskarżonych interpretacji wystarczające jest stwierdzenie omówionego uchybienia terminu. Dla porządku trzeba zaznaczyć, że z art. 14o § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że mimo uchylenia zaskarżonej interpretacji przez Sąd, Minister Finansów nie rozpatrzy ponownie wniosku strony skarżącej, ponieważ interpretacja została już wydana.
Mając zatem na uwadze powyższe, w związku ze stwierdzeniem, iż doszło do wydania interpretacji z naruszeniem art. 14d Ordynacji podatkowej, które miało wpływ na wynik sprawy, należało uchylić zaskarżoną interpretację w oparciu o art. 146 § 1 p.p.s.a. i orzec jak w punkcie I. sentencji wyroku. Rozstrzygnięcie w punkcie II., że uchylone interpretacje nie podlegają wykonaniu wydano w oparciu o art. 152 p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono w punkcie III. wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a.