Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę C. J., B. J., J. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 października 2008 r., nr [...], w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2008 z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu [...].02.2009 r. wraz z pouczeniem, iż przysługuje na nie skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która – pod rygorem odrzucenia – powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, albo doradcą podatkowym (w sprawach obowiązków podatkowych) lub rzecznikiem patentowym (w sprawach własności przemysłowej).
W piśmie z dnia [...] lutego 2009 r., zatytułowanym na jednej stronie jako "kasacja", a na drugiej stronie jako "zażalenie", skarżący wnieśli o: uchylenie postanowienia w całości, wydanie postanowienia zgodnie z obowiązującym prawem, potwierdzenie składu sędziowskiego wymienionego w postanowieniu – brak podpisów w ciągu 7 dni. W uzasadnieniu wskazano, iż powyższe postanowienie zostało "wydane niezgodnie z obowiązującym prawem krajowym i wspólnotowym rażąco naruszające podstawowe prawa człowieka".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej zwanej "p.p.s.a.", każde pismo strony powinno zawierać m.in.: oznaczenie rodzaju pisma i osnowę wniosku lub oświadczenia. Oznaczenie rodzaju pisma polega na wskazaniu określenia zgodnego z treścią pisma i nazwą, jaką takiemu pismu nadają przepisy ustawy, z osnowy winno wynikać zaś, jaki jest zamiar wnoszącego pismo. Jeżeli w wyniku rozbieżności pomiędzy treścią a nazwą pisma zachodzą wątpliwości, jaki był faktyczny zamiar strony, pierwszeństwo należy przyznać treści pisma, w której strona miała możliwość wyrażenia swojego stanowiska (Postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1263/08, Centralna Baza Orzeczeń i Informacji o Sprawach).
Wskazać należy, iż każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. Skoro z treści pisma z dnia [...] lutego 2009 r. wynika, iż zamiarem strony było zaskarżenie postanowienia odrzucającego skargę, to pismo to, mimo iż na jednej stronie skarżący oznaczyli je jako "kasacja", a na drugiej jako "zażalenie", należy potraktować jako skargę kasacyjną, bowiem taki środek przysługuje na postanowienie o odrzuceniu skargi.
Zgodnie natomiast z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wymogu tego nie stosuje się zgodnie z § 2 tego przepisu tylko wtedy gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Ponadto z godnie z § 3 w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona w przez doradcę podatkowego, natomiast w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego.
W omawianej sprawie, pomimo prawidłowego pouczenia, skargę kasacyjna wnieśli sami skarżący, którzy nie mają wymaganych kwalifikacji, a zatem nie są uprawnieni do jej wniesienia. Wniesienie tego środka odwoławczego przez samą stronę, która nie ma wymaganych kwalifikacji nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 tej ustawy, co powoduje konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. jako niedopuszczalnej (podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, Monitor Prawniczy z 2004 r. nr 5 str. 202).
Mając na uwadze wyżej wskazane okoliczności Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie wyżej wskazanych przepisów.