Uzasadnienie
W postępowaniach o sygn. akt 1650-52/10 Referendarz sadowy WSA w Krakowie postanowieniami z dnia 17.11.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 09.12.2010r. wyznaczył w/w sprawach pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata M. L. Na rozprawie dnia 10.03.2011r. WSA w Krakowie połączył przedmiotowe sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz postanowił prowadzić je pod sygn. akt SA/Kr 1650/10. Pełnomocnik substytucyjny adwokata wniósł natomiast o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu, które nie zostały uiszczone przez stronę. Skargi w wymienionych sprawach zostały oddalone przez WSA w Krakowie.
Następnie adwokat przesłał do tut. Sądu "pismo pełnomocnika skarżącego" z dnia 31.05.20011r. wraz z "opinią w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z dnia 10.03.2011r. do sygnatury akt I SA/Kr 1650/10." zawierające wniosek o zasądzenie kosztów sądowych za sporządzenie tej opinii. Pismo zawierało również oświadczenie, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Opinia zaopatrzona była natomiast w adnotację Z. W., iż otrzymała ona wyrok WSA w Krakowie wraz z uzasadnieniem oraz opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, w każdej z wyznaczonych spraw, sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w łącznej kwocie 720 zł. (3 x 240 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 165,60 zł.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)