Uzasadnienie
Referendarz sądowy WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 17.11.2010r. przyznał stronie skarżącej prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej dnia 09.12.2010r. wyznaczył pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata W. G. Następnie z inicjatywy WSA w Krakowie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej zarządzeniem o zmianie pełnomocnika z urzędu, z dnia 25.02.2011r. wyznaczył do reprezentowania strony w niniejszej sprawie, w miejsce adwokata W. G., adwokata M. L. W dniu 10.03.2011r. WSA w Krakowie oddalił skargę w przedmiotowej sprawie a na rozprawie pełnomocnik substytucyjny adwokata wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego udzielonego z urzędu, które nie zostały uiszczone przez stronę.
Następnie adwokat M. L. przesłał do tut. Sądu "pismo pełnomocnika skarżącego" z dnia 31.05.20011r. wraz z "opinią w przedmiocie braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, z dnia 10.03.2011r. do sygnatury akt I SA/Kr 1653/10." zawierające wniosek o zasądzenie kosztów sądowych za sporządzenie tej opinii. Do opinii dołączone zostały dowody przesłania jej łącznie z wyrokiem sądu i jego uzasadnieniem W. W. Samo pismo z dnia 31.05.2011r. zawierało również oświadczenie, iż koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Pełnomocnik strony skarżącej reprezentował ją w postępowaniu I instancyjnym, sporządził również opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego wyroku. Wywiązał się zatem z powierzonych mu obowiązków. Stąd też zasądzenie wynagrodzenia z tego tytułu jest zasadne.
W związku z tym orzecznik przyznał pełnomocnikowi wynagrodzenie za I instancję w kwocie 240 zł.) na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
1) lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U z dnia 3 października 2002r., nr 163, poz. 1348 z p.zm.) podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z dnia 5 kwietnia 2004r., nr 54, poz.535 z p. zm.) w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 55,20 zł.
Za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej orzecznik przyznał natomiast adwokatowi wynagrodzenie w kwocie 120 zł. na podstawie § 18 ust. 1 pkt.
2) lit. b w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług ustaloną w oparciu o art. 41 ust. 1 i art. 146 a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zw. z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości i wynoszącą w tym wypadku 27,60 zł.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sekwencji, na podstawie art. 258 § 2, pkt 8) w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 20 września 2002r. Nr 153, poz.1270 z p. zm.)