Uzasadnienie
Sygn. I SA/Kr 1655/05
Urząd Skarbowy wydał w dniu [...]maja 2000 roku decyzję określającą zobowiązanie spółki " P." jako płatnika z tytułu nie wpłaconego zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconych należności licencyjnych zagranicznej firmie.Zobowiązanie wynikało ze złożonej przez spółkę deklaracji podatkowej CIT-13 za styczeń 2000 rok.
Od decyzji nie złożono odwołania, natomiast spółka domagała się rozłożenia zaległości na raty, wniosek nie został uwzględniony. W związku z nieuregulowaniem należności oraz bezskutecznością egzekucji wobec samej spółki, organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania w celu orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu spółki wydał na podstawie przepisu art. 116 ordynacji podatkowej w dniu 2 sierpnia 2005 roku decyzję orzekającą o odpowiedzialności S. G. -jako członka zarządu - prezesa spółki za zaległości podatkowe spółki "P." za styczeń 2000 roku w kwocie 61.141,80 zł. wynikające z decyzji o której wyżej mowa.
Od powyższej decyzji S. G. złożył odwołanie podnosząc, że nie podpisywał deklaracji CIT-13 za styczeń 2000 rok, po raz pierwszy zapoznał się z nią dopiero w lipcu 2005 roku.
Dyrektor Izby Skarbowej w dniu [...] października 2005 roku utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W jej uzasadnieniu przytoczył treść przepisu art. 116 par. l ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa / DZ. U. 2005 r. nr. 8, poz. 60 ze zm./ z którego wynika, że za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadaj ą solidarnie całym swym majątkiem członkowie zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości lub nie wszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości nastąpiło bez jego winy.
Członek zarządu może zwolnić się od odpowiedzialności jeżeli wykaże mienie spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.
Wskazano dalej, że zgodnie z par. 2 art. 116 Ordynacji odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zobowiązania podatkowe powstałe w czasie pełnienia przez nich obowiązków członków zarządu.
Wedle organu odwoławczego w niniejszej sprawie wystąpiły pozytywne przesłanki przeniesienia odpowiedzialności, brak było jednocześnie przesłanek ją wyłączających.
Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.
S.G. podnosi w skardze, iż zachodzi prawdopodobieństwo iż zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją, a także zaległość podatkowa jest wynikiem przestępstwa, bowiem zaległość wynika z deklaracji podatkowej, której nie wypełniał i nie podpisywał, ujrzał ją dopiero w 2005 roku. Dyrektor Izby Skarbowej zignorował tą podaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji informację, konsekwencją czego jest wydanie zaskarżonej decyzji z rażącym naruszeniem prawa, co powinno skutkować jej uchyleniem. W toku postępowania przed sądem administracyjnym skarżący przedłożył pisma z załącznikami potwierdzające fakt toczących się postępowań cywilnych i karnych.
Dyrektor Izby Skarbowej domagał się oddalenia skargi podtrzymując stanowisko w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Stosownie do art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. 2002 r. Nr. 153, póz. 1270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a./ sądy administracyjne sprawuj ą kontrolę działalności administracji publicznej z punktu widzenia legalności t.j. zgodności zaskarżonych decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 145 par. 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, jeżeli stwierdzi: naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz gdy sąd stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło by ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Analiza akt prowadzonego postępowania oraz zarzutów poniesionych w skardze doprowadziły Sąd do przekonania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego ani procedury uzasadniającego uchylenie decyzji.
W świetle ustalonego bezspornego zresztą stanu faktycznego, wbrew zarzutom skargi istniały przesłanki z art. 116 - Ordynacji Podatkowej ustawy wyżej powołanej, do orzeczenia odpowiedzialności skarżącego S. G. za zaległości podatkowe spółki " P.".
Nie ulega bowiem wątpliwości, iż w czasie powstania zaległości podatkowej był on członkiem zarządu tej spółki /jedynym/, pełnił funkcję Prezesa.
Organy podatkowe wykazały też fakt bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce. Tych okoliczności zresztą skarżący nie kwestionował.
Mimo, że egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności tylko wówczas, gdy wykaże że we właściwym czasie zgłoszono upadłość lub wszczęto postępowanie układowe albo że brak tak takiego działania nie był przez niego zawiniony albo wskaże mienie spółki z którego możliwa jest egzekucja.
Skarżący nie podnosił w ogóle takich okoliczności.
Nie ulega też wątpliwości, iż decyzja wydana przez Urząd Skarbowy [...]maja 2000 roku Nr. [...] określająca "P."spółce z o.o. kwotę nie wpłaconego zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłaconych należności licencyjnych firmie zagranicznej za miesiąc styczeń 2000 roku uprawomocniła się z uwagi na fakt nie złożenia przez spółkę odwołania.
Podnoszone obecnie w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 116 Ordynacji Podatkowej przez skarżącego okoliczności przeciwko decyzji z [...] maja 2000 roku, a w szczególności co do braku podstaw do jej wydania, w tym także co do wysokości zobowiązania spółki, nie mogły być przedmiotem badania przez organy.
Dopóki decyzja ta jest prawomocna i nie została wzruszona / co mogło by mieć miejsce w odrębnym postępowaniu /Jest ona wiążąca i czynienie zarzutu organom nie wyjaśnienia tych okoliczności nie może odnieść skutku.
Słusznie też organ odwoławczy podniósł, iż nie zgodne z prawdą jest jakoby spółka "P." nie była zorientowana co do wysokości zaległości wynikających z deklaracji podatkowej za miesiąc styczeń 2000 roku skoro zwracała się o rozłożenie zaległości na raty.
Konkludując, organy obu instancji przeprowadziły postępowanie w sposób prawidłowy, nie naruszając w jego toku żadnych przepisów prawa materialnego i procedury dlatego Sąd uznał, że brak jest jakichkolwiek podstaw do kwestionowania zasadności i prawidłowości wydanych decyzji.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał skargę za bezzasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / DZ. U. 2002 r. Nr. 153, poz. 1270 / orzekł o jej oddaleniu.