Uzasadnienie
- Sp. z o. o. w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia 18 grudnia 2017r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011r.
W dniu 24 maja 2018r. na rozprawie sądowej, Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do przedłożenia dokumentów, potwierdzających datę wszczęcia postępowania na wniosek strony skarżącej w sprawie wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Z uwagi na konieczność wykazania powyższej okoliczności, stosownymi dokumentami, rozprawę odroczono z terminem na piśmie.
W dniu 6 czerwca 2018r. (data prezentaty sądowej) do tut. Sądu wpłynęło pismo od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K., do którego załączono dokumenty potwierdzające datę wszczęcia wobec strony skarżącej, postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia 18 grudnia 2017r. oraz wznowienia postępowania podatkowego, zakończonego wydaniem ww. decyzji. Jednocześnie organ poinformował, że postępowania w ww. sprawach nie zostały zakończone prawomocnymi rozstrzygnięciami, gdyż w dniu 30 kwietnia 2018r., strona skarżąca złożyła od nich odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi I. Sp. z o. o. w W. podlega zawieszeniu w związku z treścią art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017r. poz. 1369 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."), zgodnie z którym w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Stosownie do art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w takim wypadku zawieszenie postępowania sądowego jest obligatoryjne i następuje z urzędu.
Uregulowanie zawarte w art. 56 p.p.s.a. służyć ma zachowaniu pewności obrotu prawnego, poprzez zapobieżenie możliwości powstania sytuacji, gdy w dwóch toczących się równolegle postępowaniach dotyczących tej samej decyzji, zapadną niedające się ze sobą pogodzić rozstrzygnięcia. W tym kontekście, zaaprobować należy stanowisko, wyrażone w postanowieniu WSA w Rzeszowie z dnia 22 maja 2018r., sygn. akt I SA/Rz 218/18, że w sytuacji, jaka zaistniała również na gruncie przedmiotowej sprawy, "ustawodawca rozstrzygnął kwestię konkurencyjności obu postępowań i przyznał pierwszeństwo postępowaniu administracyjnemu". Wyrazem tego jest przytoczona wyżej treść przepisu szczególnego, art. 56 p.p.s.a., zgodnie z którym, sąd administracyjny jest w takim przypadku zobowiązany zawiesić postępowanie sądowe w celu wyeliminowania dwutorowości postępowania.
Jak wynika z akt badanej sprawy, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K. pismem z dnia 6 czerwca 2018r. (data prezentaty sądowej) poinformował tut. Sąd, że strona skarżąca w dniu 16 stycznia 2018r., czyli jeszcze przed wniesieniem przez nią skargi do Sądu (skargę do WSA w Krakowie nadano w placówce pocztowej w dniu 17 stycznia 2018r.), zainicjowała postępowanie administracyjne o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 18 grudnia 2017r. o nr [...], zaskarżonej następnie do WSA w Krakowie oraz o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego wydaniem tej samej decyzji.
Na tę okoliczność organ przedłożył stosowną dokumentację, potwierdzającą datę wszczęcia na wniosek strony skarżącej, postępowań w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji z dnia 18 grudnia 2017r. oraz wznowienia postępowania podatkowego, zakończonego wydaniem ww. decyzji. Jednocześnie organ poinformował, że postępowania w ww. sprawach nie zostały zakończone prawomocnymi rozstrzygnięciami, gdyż w dniu 30 kwietnia 2018r., strona skarżąca złożyła od nich odwołania.
Zaistniały zatem przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowo-administracyjnego, określone w powołanym art. 56 p.p.s.a.
Zauważyć równocześnie należy, że przepis ten nie przesądza bezpośrednio kwestii, kiedy należy to zawieszone postępowanie podjąć. W tym zakresie, przy braku szczególnych unormowań, odnoszących się do przypadku zawieszenia postępowania na podstawie art. 56 p.p.s.a., miarodajna jest ogólna regulacja, zawarta na wstępie art. 128 p.p.s.a., w świetle której, sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia.
Sąd podejmie zatem zawieszone postępowanie z urzędu, gdy w sprawie, zostaną zakończone postępowania administracyjne wszczęte w trybach nadzwyczajnych, a w wypadku zaskarżenia aktów wydanych w tych postępowaniach do sądu administracyjnego, postępowanie sądowoadministracyjne (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją prof. Romana Hausera i prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, str. 305, teza 3 oraz postanowienie NSA z dnia 8 lutego 2012r. II FZ 11/12). W przypadku zatem, gdy uruchomiona zostanie kontrola sądowa wobec aktu wydanego w ramach postępowania administracyjnego, o którym mowa w art. 56 p.p.s.a., nadal istnieć będą przesłanki do obligatoryjnego zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 marca 2012r., sygn. akt II FZ 123/12).
Mając powyższe na uwadze, na zasadzie art. 124 § 1 pkt 6 w zw. z art. 56 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.